Home » Niet alle pubers met problemen op school zijn ‘ongemotiveerd’

Niet alle pubers met problemen op school zijn ‘ongemotiveerd’

Het wordt snel gezegd als pubers problemen hebben op school: ‘Hij laat het niet zien, hij moet wel wat gaan dóén, ze is met van alles bezig behalve school…’ Daar kan heel wat meer achter zitten, waardoor het bijzonder pijnlijk is dat ‘de schuld’ zo bij de jongere wordt gelegd.
Hij laat het niet zien... Jongeren die ‘het niet laten zien’ hebben vaak al heel vroeg afgeleerd om zichzelf te laten zien, hun vragen te stellen, hun verhalen te vertellen, want: dààr hebben we het nu niet over/geen tijd voor/doe eens even mee met de rest. Ze hebben al vroeg gemerkt dat ze andere interesses hebben en dat aanpassen vaak makkelijker is dan jezelf zijn en laten zien.
Wanneer gezegd wordt hij moet wel wat gaan doen, is er vaak een te hoge verwachting van wat de jongere al kan. Juist (hoog/meer/creatief) begaafde jongeren hebben vaak niet hoeven leren, hadden op de basisschool nog niets aan de lessen over leren, en ze redden zich heel lang met gewoon een snelle smoes of handig oplossen wanneer het er op aan komt. In de brugklas gaat het vaak nog net, of net niet, maar ja, dat hebben veel bruggers en dat is niet zo raar. Maar dat handig oplossen lukt niet meer in de tweede, derde, vierde van de middelbare school.
Ze is met van alles bezig behalve school gaat meestal over meisjes, maar ook jongens kunnen erg goed zijn in uit het raam kijken en/of elke beweging in de klas opmerken. Ze voelen onzichtbare dingen aan, zien blikken tussen medeleerlingen, weten wie gepest wordt en wie het thuis zwaar heeft, ze kennen geheimen en zwijgen, ze hebben antennes voor pesters en gepesten… en ja, inderdaad, ze zijn dus heel erg druk met van alles en komen nauwelijks toe aan wat school vindt dat er moet gebeuren.
En dat los je niet op door deze uitspraak te doen, als een verwijt, als een verklaring voor achterblijvende schoolresultaten.

Ze hebben het allemaal gehoord

Een beetje stil zijn ze, de jongens en meisjes aan de start van het puberen, vandaag bij de training studievaardigheden in mijn Droomdenkers Talentcentrum. We doen wat testjes en ze blijken voornamelijk gericht op beeld, in allerlei opzichten. Het auditieve geheugen (via de oren) en alles met taal was minder krachtig. 
Het zal maar net zijn wat op school constant van je verwacht wordt 😔
Ze zijn rustig. Moe ook. Maar ze doen mee, op hun vrije zaterdag. En ze zijn aardig voor elkaar en voor mij. Vertellen over verdrietige zaken en delen frustraties. Wat kunnen leerkrachten toch pijnlijke dingen zeggen. Ze hebben alle bovenstaande uitspraken gehoord. En wat worden deze gevoelige, creatieve mooie dromers vaak gepest. Wat hebben ze vaak zelf manieren gevonden om het te relativeren, en wat durven ze te delen. Ze hebben pret om originele oplossingen voor wereldproblemen. Lekker even mogen fantaseren en dat je ideeën gewaardeerd worden en iemand anders er een schepje bovenop doet.

Vragen stellen

In de pauze willen ze vragenkaartjes spelen.
‘Wat neem je mee naar een onbewoond eiland? Je telefoon, je moeder, eten, zakmes…’
‘Is er wifi?’
‘Voor hoe lang?’
‘Kun je je familie bellen en dat ze dan komen?’
‘Wat voor eten is daar?’
‘Als er varkens wonen neem ik toch het zakmes. Zit daar ook een telefoon op?’
‘Nog een vraag!’
‘Wie zou je zijn als je met iemand kon ruilen?’
‘Ariane Grande.’
‘Iemand die kan zingen.’
‘Mijn natuurkundeleraar. Dan zou ik ontslag nemen.’
‘O, kun je ook een beroemde voetballer zijn? Of dat ik wel ik ben én een beroemde voetballer.’

Zoals ik ben

Een van de jongens zegt niets op de vraag wie hij zou willen zijn. Hij is aangemeld omdat zijn ouders zich zorgen maken. Hij mailde al dat hij niet wilde. Het eerste wat hij bij aankomst zei was dat hij geen zin had. Ik zei ‘ik zie het! Je bent wel lekker duidelijk, dank je.’
Dat had hij al een tijd niet gehoord, aan zijn blik te zien. Het was al gauw goed.
Hij doet actief mee, moet soms lachen en vergeet gaandeweg om dat te verstoppen.
‘En jij?’ vraag ik. ‘Wie wil jij zijn als je kon ruilen?’
‘Ik hoef niemand anders te zijn,’ zegt hij. ‘Ik ben gewoon gelukkig met wie ik nu ben.’
Soms… pfff… ik zou het de ouders gunnen om dat te horen. Je zou ze toch willen knuffelen, die dwarse pubers met al die uitdagingen in hun leven. Dat gaan we natuurlijk niet doen, qua Corona, maar vooral: zo gênant 😉
En toch… ik deel het hier in de hoop dat ouders blijven geloven dat je schatje nog steeds ergens in die puber verscholen zit, en dat ze soms nog te zien zijn waar je het niet verwacht. 
Fijn weekend, vol liefs
Suzanne Buis
Droomdenkers Talentcentrum
Interesse in een training voor jouw puber met problemen op school?
Bekijk Beelddenkerslerenleren.nl voor meer informatie over genoemde trainingen. En klik hier voor aankomende studievaardigheidstrainingen, coaching of aanmelden.

Meer tips voor informatie over hoogbegaafdheid, hoogsensitiviteit en beelddenken:

Ga naar het YouTube-kanaal van Suzanne Buis
Beluister de podcast met Patrick Kicken, podcast Lach & Leer van Arnout van den Bossche en de podcast Talent & Groei.