Home » Puber

Categorie: Puber

Online cursus Geweldloze Communicatie voor jongeren

Je uiten zonder ruzie te krijgen: hoe doe je dat?

Suzanne Buis coacht kinderen, jongeren en ouders om ontspannen om te gaan met hoogbegaafdheid, hoogsensitiviteit en beelddenken.
‘Deze droomdenkers zoals ik ze noem zien, horen, voelen en ervaren intens. De behoefte om goed te doen (liefst voor iedereen), maakt dat ze situaties willen verbeteren, thuis, op school en op andere plekken. Hun directheid komt vaak over als pijnlijk kritisch of sociaal onhandig. Dit onbegrip leidt vaak tot verdriet, dichtslaan en misverstanden.

Puberteit – dat is die fase dat je ouders niet naar je luisteren. Hoe pak je dat handiger aan?

Geweldloze Communicatie is een bijzonder helder, praktisch hulpmiddel om inzicht te krijgen in wat je ervaart en daarmee op een constructieve manier iets te doen. Het voorkomt ruzie met ouders en leerkrachten, en zo komt er iets goeds voort uit de kwaliteiten van hoogbegaafde en/of hoogsensitieve beelddenkers.
De cursussen van Bart Landstra zijn praktisch en er wordt helder uitgelegd. Met de oefeningen kan ik al vaak mensen helpen in mijn praktijk. Ik vroeg Bart om deze cursus speciaal voor jongeren, en ik ben blij dat hij dat wil doen met mij als co-trainer.’

Luistert er niemand naar je? Leer communiceren als een pro.

Wat houdt het in, de cursus Geweldloze Communicatie voor jongeren?

1e bijeenkomst: Zelf-empathie
Wat zeg jij tegen jezelf wanneer er dingen gebeuren die je lastig vindt? Voordat je iets zegt is het verstandig je eerst af te vragen waarom en waarop je reageert en wat je wilt van de ander. Zo kun je de oordelen die je hebt gebruiken om te weten wat jouw behoeften zijn en wat je van de ander zou willen zien of horen. Je maakt kennis met de vier elementen van geweldloze communicatie: waarneming, gevoel, behoefte en verzoek.
2e bijeenkomst: Empathisch luisteren
Als je wilt dat een ander jou hoort, maak je zelf de eerste stap. Door je in te leven in de gevoelens en behoeften van de ander bouw je aan vertrouwen. Je gaat oefenen in het luisteren naar de ander en hoe je feedback ontvangt zonder het ‘te’ persoonlijk te nemen.
3e bijeenkomst: Eerlijk uiten
Ok, je wilt graag dat iemand je hoort, maar hoe doe je dat? Je gaat oefenen om jezelf te uiten via het proces van geweldloze communicatie. Je gaat ontdekken welke taal verbindt, en welk weerstand oproept. Je leert hoe je een gesprek kan voeren op basis van empathie voor jezelf en voor de ander, zodat jullie elkaar echt begrijpen.

Werkwijze

Bij alle bijeenkomsten ben zijn Bart en Suzanne Buis aanwezig voor uitleg, demonstraties en begeleiding van de oefeningen. We gebruiken het ZOOM-platform, waar je in groepjes (‘breakout-rooms’) gaat oefenen met de aangeboden theorie. Na elke bijeenkomst ontvang je via de email de theorie en opdrachten in pdf-formaat. Bij voorkeur oefen je met situaties uit je eigen leven.
Gedurende én na de cursus kun je via een WhatsApp-groep met de andere deelnemers contact houden en oefenen.

Studiebelasting:  Contacturen: 7,5 uur | thuisstudie: 2-4 uur

Groepsgrootte: 8-14 deelnemers

Voor wie?

Speciaal voor jongeren tussen de 15 en 18 jaar.

Wanneer is de cursus?

Dinsdagavonden:
8, 22  en 29 juni
Tijd: 19.30 – 21.30 uur

 

Ik wil me aanmelden/ik meld mijn zoon/dochter aan

https://geweldlozecommunicatietraining.nl/introductiecursus-jongeren/

Puberteit voor hoogbegaafde jongeren: ter inspiratie!

Schrijfster Maresa Jacobse (hb, adhd) over een ‘succesvolle’ puberteit voor hoogbegaafde jongeren

 Maresa Jacobse (juli 1986) is woordenkunstenaar. Ze vertaalt, verhaalt, en leert anderen hoe ze meer kunnen bereiken met verhalen. Sinds haar elfde is ze tweetalig (NL/EN) en op haar veertiende schreef ze haar eerste boek, dat bij Kluitman werd uitgebracht. Ze combineert graag alfa met bèta (computertaal is ook een taal) en inmiddels is ze veertien boeken en veel technische vertalingen verder. Haar levensdoel is zoveel mogelijk goede verhalen te (helpen) creëren.
Maresa is hoogbegaafd en heeft adhd. Lees haar verhaal en haar tips voor een succesvolle puberteit voor hoogbegaafde jongeren in een hoofdstuk uit Mijn hoogbegaafde puber, inspiratie voor ouders van hoogbegaafde jongeren.

Hoe kwam je erachter dat je hoogbegaafd bent en wat gebeurde er toen?

De eerste keer vertelde de huisarts mij dat ze dacht aan hoogbegaafdheid. Ik wilde toen getest worden op adhd (wat ik bleek te hebben). De medicatie hielp me om me te concentreren en dat was een verademing. Bij hoogbegaafdheid heb je verder geen medicatie, dus had ik geen behoefte aan een test. Daarna duurde het nog jaren voordat ik eindelijk wel een test deed, en dat was meer omdat ik het voor mezelf zeker wilde weten. Ik dacht eerder dat ik last had van grootheidswaanzin en stiekem helemaal niet slim was.

Vertel je erover?

Als het ter sprake komt of wordt gevraagd. Zo kwam het bij een sollicitatie een keer naar voren en vragen mensen tijdens netwerkevenementen soms opeens naar mijn IQ.

Wat vind jij de voordelen van zo’n buitengewoon hoog IQ?

Ik vind het gevoel dat iets ‘klikt’ heel prettig. Je verwerft een nieuw inzicht. Ooit liet ik mijn ogen laseren en kon ik opeens helder zien zonder bril. Dat is het gevoel. Het is niet zo dat je het voorheen niet kon zien, maar het is opeens zo scherp als HD. Daardoor wordt alles mooier en kleurrijker en is het makkelijker nieuwe verhalen te bedenken (wat een van mijn grootste passies is).

Wat zou je willen dat andere mensen over hoogbegaafdheid weten, of wat ze beter begrijpen?

Achteraf gezien was het handig geweest als het in groep 1 al was ontdekt. Laatst vertelde mijn basisschooljuf van die tijd (die nog wist dat ik al kon lezen en schrijven toen ik vier was) dat ze adhd en hoogbegaafdheid vermoedde, maar daar werd in die tijd eigenlijk niets mee gedaan. Als ik gelijk naar groep drie of vier was gegaan had ik me echt aanzienlijk minder verveeld. Daarnaast had ik beter begrepen waarom ik sociaal wat onhandig ben. Ik wilde me namelijk aanpassen aan iets waaraan ik me niet kon aanpassen – en aan mensen aan wie ik me niet kon aanpassen.

In de klas deed ik alles in de hoop dat ik werd weggestuurd en op de gang stiekem een boek kon gaan lezen.

Heb je tips voor beter onderwijs voor hoogbegaafde kinderen?

Klassikale uitleg is voor mij het grootste verbeterpunt van onderwijs. Alhoewel ik op een Daltonschool zat (waar je veelal op je eigen niveau kunt werken, wat achteraf gezien mijn redding is geweest), was nog steeds veel uitleg bedoeld voor de hele klas. Ik weet nog dat ik een keer uitleg kreeg over ‘op de kast’ en ‘onder de tafel’ – alsof niet iedereen wist hoe je ‘op’ en ‘onder’ en ‘naast’ moest gebruiken, dacht ik heel verontwaardigd. Het was voor mij alsof er werd uitgelegd hoe je op een stoel moest zitten (wat ik op dat moment niet deed, ik hing erover, zuchtte, hing op zijn kop, alles in de hoop dat ik werd weggestuurd en op de gang stiekem een boek kon gaan lezen). ‘Je verveelt je zo nadrukkelijk dat ik er last van heb!’ riep de juf uiteindelijk boos, maar stuurde me helaas niet weg. Als ik op dat moment iets anders had mogen doen, was dat veel productiever geweest. Tegelijkertijd lijkt het me met veel kinderen in de klas moeilijk in te schatten wie iets al snapt en wie niet.
Hierbij wel een compliment ook voor een juf (die het op andere gebieden minder slim aanpakte met mij, maar toch) die mij uiteindelijk niet meer verplichtte boekverslagen te schrijven over elk boek. Dat gaf me veel vrijheid en lezen werd leuker. Het was denk ik ook praktischer zo, want ik had steeds mijn verslagenschrift vol. Eerlijk gezegd denk ik dat de juf het ook wel zat was om twee nieuwe verslagen per week te lezen.

Hoe gaat het met je?

Fantastisch! Ik heb geaccepteerd dat ik niet kan kiezen voor één ding, dus ik doe alles wat ik leuk vind. Dat ik daar mijn geld mee kan verdienen is heel fijn.

Ik hoor sarcasme niet (goed). Hoe ik dat op kan lossen, weet ik niet.

Wat zou beter kunnen? Wat heb je daarvoor nodig?

Ik hoor sarcasme niet (goed) en herken het alleen als ik goed kan beredeneren dat iemand wel een grap moet maken, omdat wat hij/zij zegt echt niet kan. Helaas sla ik daar soms de plank mee mis. Hoe ik dat op kan lossen, weet ik niet. Meestal lach ik er maar om, want meer kan ik er niet aan doen.

Wanneer begon je te puberen? Wat gaat er beter dan toen?

Ik had een pre-puberfase rond mijn zesde, toen ik bedacht dat ik niet – zoals mijn ouders – in god geloofde en besloot dat ik later niet gelovig zou leven. Tussen mijn dertiende en zeventiende puberde ik het ergst. Ik was vrij extreem met eigenlijk alles rondom puber zijn. Ook was ik erg egoïstisch en negatief. Dat heb ik gelukkig later omgedraaid naar positief denken. Ook is de band met mijn ouders sindsdien veel beter.

Is puberen lastiger als je hoogbegaafd bent?

Mijn ouders wisten niet dat ik sinds mijn zesde al twijfels had bij hun geloof en opvoeding. Verder nam ik geen blad voor de mond en ging ik tegen alles in. Ze gingen er toen vanuit dat ik ‘alleen maar’ puberde en ik denk dat ze niet verwachtten dat ik heel goed had overwogen wat ik wel en vooral niet wilde. Zo had ik netjes in het wetboek opgezocht of zij mij al dan niet konden verplichten mee te gaan naar religieuze bijeenkomsten (dat mag als je nog geen 18 bent en je ouders dat noodzakelijk achten voor je opvoeding). Het zou voor mij makkelijker zijn geweest als het een fase was, maar die ‘fase’ gold alleen voor mijn gedrag en niet voor mijn zienswijzen.

Ga na welke ideeën er achter bepaald gedrag kunnen zitten.

Wat kunnen ouders en leerkrachten doen om te zorgen dat een hoogbegaafde puber zich beter voelt?

Neem wat hij/zij zegt serieus, ook als het boos wordt gezegd. Ga na welke ideeën er achter bepaald gedrag kunnen zitten. Ik denk dat je als ouder en leerkracht bij elk kind (hoogbegaafd of niet) moet kijken naar wat hij of zij nodig heeft. Daag iedereen voldoende uit en kijk hoe ze hun dromen waar kunnen maken.
Oneerlijkheid is wel iets wat op scholen helaas nog steeds veel voorkomt, en daarmee kom ik ergens op wat ik aan scholen zou willen meegeven. (Overigens lijkt dit niet te relateren aan hoogbegaafdheid, maar dat is het wel: je kunt minder goed tegen oneerlijkheid en dingen die niet kloppen.) Zo vind ik dat ter voorbereiding van de piepjestest/coopertest/etc. minimaal acht weken hardlooptraining moet worden gegeven. Voor een SO bereid je je voor en krijg je huiswerk mee, waarom dan niet voor een fitnestest? De piepjestest vind ik daar een voorbeeld van.
Een ander voorbeeld is buiten de kaders durven te denken. Met talen bijvoorbeeld: kijk naar hoe verstaanbaar iemand zich in een vreemde taal kan uitdrukken, los van accent of grammatica. Beoordeel een mondeling daarop, en ga op papier verder in op grammatica en schrijfwijze. Leef minder naar het curriculum en meer naar welke vaardigheden de pubers goed onder de knie hebben en hoe ze zich daarmee redden.

Heb je advies voor andere hoogbegaafde (bijna-)pubers?

In het algemeen: probeer met je ouders in gesprek te gaan over wat je goed en niet goed vindt gaan. Zoek samen naar oplossingen. En: probeer eerst na te denken over wat je wilt zeggen (en over wat je eigenlijk wilt en belangrijk vindt). Dat komt er dan een stuk beter uit.

Ik had die dingen niet kunnen doen als school me had uitgedaagd, dus dat is ook weer een voordeel.

Daagt de school je te weinig uit? Onderneem dan eigen dingen die je verder helpen. Ik heb bijvoorbeeld onder meer HTML geleerd, boeken geschreven en een thuisstudie psychologie gedaan in mijn schooltijd en daar heb ik nu nog steeds veel aan. Ik had die dingen niet kunnen doen als school me had uitgedaagd, dus dat is ook weer een voordeel.
Kortom: kijk naar wat je het liefste leert of doet, en kom in actie. En voor ouders: geef meer regie uit handen, voor een positieve puberteit voor hoogbegaafde jongeren.
Einde van dit hoofdstuk. Lees meer inspirerende verhalen van ouders en hoogbegaafde (ex-)pubers, plus veel adviezen en tips voor een prettige puberteit voor hoogbegaafde jongeren in: Mijn hoogbegaafde puber, via deze link rechtstreeks te bestellen bij de auteur Suzanne Buis (indien gewenst gesigneerd, met boekenlegger).

Een korte samenvatting van wat een gelukkige hoogbegaafde adhd-er zoal doet en maakt:

Lijkt het je wel wat om met de razendsnelle, originele duizendpoot Maresa te werken? Klik hier door naar CreatiefSchrijven.net
Wil je haar boeken lezen, of heb je een boekbespreking over Maresa Jacobse? Meer over Maresa de kinderboekenschrijfster
Gezonder genieten? Vind de beste tips op Maresa’s site GezonderGenieten.nl!
 

Een quote uit Mijn hoogbegaafde puber, door Suzanne Buis, om ouders en pubers te helpen bij een positieve puberteit voor hoogbegaafde jongeren
Een quote uit Mijn hoogbegaafde puber, door Suzanne Buis, om ouders en pubers te helpen bij een positieve puberteit voor hoogbegaafde jongeren

Een quote uit Mijn hoogbegaafde puber, door Suzanne Buis, om ouders en pubers te helpen bij een positieve puberteit voor hoogbegaafde jongeren
Mijn hoogbegaafde puber, door Suzanne Buis, helpt ouders en pubers bij ontspannen omgaan met hoogbegaafdheid en een positieve puberteit voor hoogbegaafde jongeren

Een interview in een tijdschrift over het boek Mijn hoogbegaafde puber, door Suzanne Buis, om ouders en pubers te helpen bij een positieve puberteit voor hoogbegaafde jongeren
(c) Suzanne Buis

Meer lezen, luisteren en leren over het begeleiden van hoogbegaafde pubers met een sterke wil?

Suzanne Buis Mijn hoogbegaafde puber

Hoogbegaafde kinderen: van het ene lastig naar het andere lastig…

Vaak wordt het gedrag van hoogbegaafde kinderen op school eerst als lastig gezien. In Mijn hoogbegaafde puber komen ook pubers aan het woord. Zo vertelt Dijon hoe hij er achter kwam dat hij hoogbegaafd is en wat er gebeurde:
Dijon (13): ‘Toen ik bijna zes jaar was, dacht de juf dat ik misschien autisme of adhd had. Mijn ouders dachten dat niet, maar ze hadden wel veel vragen over mijn gedrag. We gingen naar een psycholoog. Omdat de psycholoog hoogbegaafdheid vermoedde, vroeg hij bij de intake of hij een intelligentietest mocht afnemen.
Uit beide testen kwam een hoogbegaafdprofiel en daarbij benoemde de psycholoog dat ik heel sensitief was. Dat maakt dat ik veel prikkels ervaar van buitenaf. Ik merkte wel dat ik anders was dan andere kinderen. Ook dacht ik altijd verder na over het grotere geheel en ik merkte dat andere kinderen dit niet volgden. Mijn ouders gingen zich verdiepen in hoogbegaafdheid en hoogsensitiviteit om te begrijpen waar mijn gedrag vandaan kwam en om dat goed te kunnen begeleiden. Ze besloten dat ik beter naar een andere school kon gaan. De juffen die ik had zagen mijn gedrag steeds als vreemd of lastig en zagen niet mijn sterke kanten.’

Lees verder in Mijn hoogbegaafde puber of start vandaag nog met de online cursus hoogbegaafdheid en ontvang het boek:
www.cursushoogbegaafdheid.nl

Van het ene lastig naar het andere lastig…

‘Hij is lastig, doet niet mee, er is iets… we willen uw zoon laten onderzoeken op…’ [vul in allerlei diagnoses]
Soms blijkt: ‘uw kind is hoogbegaafd’.
Hopelijk vindt er vervolgens een verschuiving plaats in wat er ‘lastig’ is – niet het kind, maar: hoe gaan we hem/haar beter begeleiden? Gelukkig zijn er steeds meer scholen die zich bezighouden met begeleiding van begaafde leerlingen en hun specifieke uitdagingen. Maar vaker is het het begin van een intensieve zoektocht. Hoe gaat dit kind of de jongere weer tot groeien en bloeien komen? En wat is er binnen het gezin nodig om het ook thuis allemaal minder ‘lastig’ te hebben?

Voor gezinnen met hoogbegaafde kinderen

Op deze vragen geef ik antwoord in mijn online cursus hoogbegaafdheid. De droomdenker (voor kinderen en hun omgeving) en Mijn hoogbegaafde puber krijg je bij de cursus.

>> ACTIE: tijdelijk met een gratis coachingsessie!

<< Het is niet altijd duidelijk welke gezinnen met deze uitdagingen te maken hebben. Vaak geldt nog steeds dat mensen denken dat 'heel slim' juist 'heel makkelijk' is. Ook dat maakt omgaan met hoogbegaafdheid soms lastig. Ken je iemand die deze hulp wellicht kan gebruiken? Delen wordt gewaardeerd, dankjewel! Naar de online cursus hoogbegaafdheid

4 tips van en voor hoogbegaafde pubers

Tjeerd (13): Tegen andere bijna-pubers zou ik zeggen: Goed naar je ouders luisteren, want ze proberen je alleen te helpen. En kijk uit voor wat mensen je wijsmaken via YouTube en andere social media.
Aaron (11): Als je moeilijker werk wil, vraag het dan tenminste één keer.
Max (16): Mijn advies: waarschijnlijk vinden heel veel hoogbegaafden het alleen maar jammer, of *&%#@$, dat ze hoogbegaafd zijn, omdat ze dan net weer iets anders zijn. Maar anders zijn is niet erg. Hoe je je gedraagt is ook grotendeels een keuze die je maakt, zoals ‘zeg ik het wel of zeg ik het niet’. Je kunt er heel veel positieve dingen uithalen, focus niet op het negatieve.
Jolie (12): Laat het op je afkomen, probeer spontaan te blijven. Kijk of er iets grappigs is aan een rare situatie. Niet piekeren. Als je er over wilt nadenken, ga dan met pen en papier aan tafel zitten en probeer een plan te maken en eventuele problemen te voorkomen. Maar maak je niet te druk. Soms lijkt het alsof er iets mis gaat, maar dan later blijkt dat het eigenlijk wel iets goeds was voor in jouw leven.

Meer lezen, luisteren en leren over het begeleiden van hoogbegaafde jongeren?

Suzanne Buis Mijn hoogbegaafde puber

Hoe ongekend talent verloren gaat

Mijn enige probleem op het vwo, zes jaar lang, was dat ik steeds de klas uit werd gestuurd omdat ik teveel vragen stelde. Ik kon goed genoeg rekenen om steeds op het nippertje over te gaan… om vervolgens op de universiteit op mijn bek te gaan, en uiteindelijk te beseffen: ik kan helemaal niet leren!
Ik kon niet leren op de manier die in het gangbare onderwijs verwacht wordt. Daar hebben veel hoogbegaafden last van. Jongeren die op school alle levenslust verliezen – maar ook volwassenen die zó zijn gaan geloven dat ze ‘dom’ zijn en ‘niet kunnen leren’ dat ze zich er niet eens meer van bewust zijn. En intussen leren ze van alles van wat er ‘toevallig’ voorbijkomt, leggen verbanden en ontwikkelen zich zo zonder scholing verder. Maar het blijft lastig om over dingen te praten waar je niet bij stilstaat.
Ik luister ook vaak naar wat mensen níet zeggen. Dat is typisch een ding van hoogbegaafden die zich bewust zijn van hun hoogsensitiviteit. In het begin, als interviewend journalist, raakte ik soms verward.

Ingevingen

Op een dag, als jonge reporter voor de plaatselijke weekkrant, word ik voor een artikel naar een caravanbouwer gestuurd. Braaf stel ik vragen. Gaandeweg weet ik zeker dat er iets niet gezegd wordt. Dat wat níet gezegd wordt, neemt dan steeds meer plaats in, waardoor ik niet meer echt hoor waar het over gaat.
Er komen dan vragen in me op, zoals ‘hoe maak ik hier een interessant verhaal van’ en ‘waarom praat deze meneer zo lang over caravans bouwen?’
In mijn hoofd zie ik de caravanbouwer duidelijk voor me in een witte jas in een roodbruine omgeving. Ik begrijp het niet.
Op de beelden in mijn hoofd straalt de beste man.
Voor mijn ogen steekt hij een dof verhaal af.
Op een gegeven moment stop ik mijn opschrijfboekje weg. We lopen nog een rondje over het terrein. Ik kauw op een vraag, want is het niet raar om een caravanbouwer te vragen waaróm hij caravans bouwt? Is het geen belediging? Of zou hij zich er rot over kunnen voelen, of mij brutaal vinden?
Aangepast als ik ben, beleefd, vriendelijk, zou ik liever mijn mond houden. Maar er zit ook dat nieuwsgierige kind in mij, dat die man wel interessant vind en ik vraag het uiteindelijk tóch: ‘Waarom bouwt u eigenlijk caravans?’
Hij antwoordt: ‘om geld te verdienen’.
Ik vraag: ‘En als u genoeg verdiend heeft?’
Hij kijkt op. ‘Dan ga ik vrijwilligerswerk doen. Ik ga in Afrika in een ziekenhuis werken als arts-assistent.’
Aha… en daar openbaarde zich een heel ander verhaal.

Aanvoelen en vragen stellen: lastige krachten die moeten worden onderdrukt?

Wat ik die dag vooral leerde, was iets belangrijks over mezelf. Ik besefte dat het best eens twee krachten zouden kunnen zijn, die ik op school had leren onderdrukken: dingen aanvoelen… en vragen durven stellen.
Belangrijk. Het gebruiken van deze kwaliteiten had ik afgeleerd, want dat was gemakkelijker voor mijn omgeving, op school en voor volwassenen die niet graag indringende vragen krijgen van een kind.
Ik besloot om het afleren af te zweren. Ik ging weer toestaan dat ik dingen aanvoel en dat ik nuttige vragen kan stellen.
Daarmee zette ik een stap vooruit die eigenlijk ook een stap terug was naar mezelf.
Als kind wist ik blijkbaar veel beter wie ik was.

Als kind wist ik blijkbaar veel beter wie ik was.

Beluister het nummer van David Bowie: Changes.
En dat is waarom ik het over dit nummer wil hebben met trainers, leerkrachten, ouders, gedreven om te begrijpen hoe we deze kinderen kunnen helpen. Hoe we ze kunnen helpen met groeien, met hun plek vinden in de wereld, ze leren leren, ze vertellen hoe het makkelijker kan, zodat ze zich beter voelen.
Gras groeit niet harder als je er aan trekt.
Als je wilt dat iets groeit, moet je er niet op gaan zitten.

Goed, dan gaan we er naast staan, oké? We geven het kind de ruimte. Echt.

Ver-anderen

Echt? Geven we het de ruimte door al die problemen te blijven ontleden en steeds maar oplossingen aan te dragen?
Misschien doen we het (wellicht onbewust) ook wel omdat we zelf zo’n pijn ervaren, wanneer we zien hoe deze jongeren worstelen. We willen niet zien dat ze verdriet of pijn hebben, zich onbegrepen wanen, eenzaam lijken, wanhopig zelfs.
Wij willen dat veranderen.
Wíj.
Ver-anderen.
Een bijzonder woord. Door anderen te willen veranderen, raak je verder van die ander verwijderd. Ver-anderen.
Terwijl we eigenlijk de nabijheid wensen en heel dicht bij ons kind willen staan, als een steunend stokje naast de bloem,
een beetje beschutting, aanwezig om de regen aan te moedigen wel te vallen, maar niet op het kopje…
om de aarde te vertellen hoe de wortels te voorzien van voedsel, zonder ze vast te klemmen…

Kinderen weten het zelf heel goed

Mooie intenties, vertellen we onszelf. Maar we zijn wel steeds bezig met het willen forceren van veranderingen, changes. Terwijl de kinderen het zelf heel goed weten.
De tekst van Changes kun je hier meelezen
And these children that you spit on
As they try to change their worlds
Are immune to your consultations
They’re quite aware of what they’re goin’ through
Ch-ch-ch-ch-changes
Turn and face the strange
Ch-ch-changes
Don’t tell them to grow up and out of it

Vertaald:
En deze kinderen, waar jullie op spuwen,
terwijl ze hun werelden proberen te veranderen
Zijn niet vatbaar voor jullie adviezen
Ze weten heel goed wat ze meemaken
V-V-V-V-veranderingen
(Draai je om en kijk naar het vreemde)
V-V-Veranderingen
Beveel ze niet om groot te worden en er over heen te groeien

Woorden van een droomdenker bij uitstek, een man die een kameleon genoemd werd, die steeds weer anders voor de dag kwam… die in de jaren negentig vol overtuiging voorspelde dat het internet niet een nieuw medium was zoals de krant en de televisie… dat het een veel grote verandering zou teweegbrengen, life changing…
Deze man wordt door vele gezien als een buitenaards wezen, uit sterrenstof gemaakt, met ideeën die niet alleen out of the box, maar ook van out of space waren.
Hij zal zich als kind gerust ook een buitenstaander gevoeld hebben, alien, alleen.
Wat maakt dat hij tot ongekende porties groeide, wereldwijd bekend? Door het erkennen en tonen van zijn kwetsbare kanten.
Hij bleef vragen stellen, heruitvinden, maar sterker nog: hij was niet bezig met veranderingen teweeg brengen. Hij deed wat hij nodig vond.
Iets willen veranderen gaat uit van de huidige situatie. Je wilt iets verbeteren, vergroten, verkleinen, versnellen, compacten…
Echt nieuwe dingen komen niet voort uit veranderingen, want dat blijven doorgaans aanpassingen.

Wat gaat er verloren?

Hoogbegaafden zijn vaak goed in veel aanvoelen en afstemmen op de ander, op de groep, de situatie, op de maatschappij zelfs. Van sommige Uitzonderlijk intelligente kinderen (en volwassenen) is het echter te veel gevraagd. Er moet een te groot gat worden overbrugd.
Het kind voelt zich niet gezien, niet erkend, niet gewaardeerd.
En wat gaat er verloren?
Geen idee.
Je kunt het niet weten, want juist deze uitvinders en bedenkers hebben ideeën bij zich die nog niet bestaan. Vergaan ze, dan vergaan ze. Misschien duiken ze ooit weer ergens op, in een andere tijd op op een andere plaats. Maar daar heeft dit kind niets aan.
Dat trekt zich terug, met ergens binnenin talenten die de meesten van ons nooit zullen kennen.
Zo af en toe doen ze nog een poging. Maar als succeservaringen uitblijven, worden de pogingen minder.
Every time I thought I got it made
it seemed the taste was not so sweet
zingt Bowie in dit nummer.

Ja. Life sucks, soms. En het kan ook te gek mooi blijken te zijn. Dat willen we allemaal, voor onszelf en voor onze kinderen. We willen kinderen die gelukkig zijn en zelf gelukkig zijn. We willen slagen in ouderschap. De pijn die we wellicht zelf hebben ondervonden vroeger, willen we overwinnen. Onze kinderen zijn een middel.
Soms moet je stoppen.
Accepteren wat er is.
Kijken naar je zelf.
Even stilstaan is meestal al een hele vooruitgang.

Ja, zeker na deze lange tijd thuis, binnen, de lockdown… het liefst willen we vooruit, toch? Maar ik zou zeggen sta soms stil, luister, ook naar jezelf en de vragen in je hoofd.
Niet alle wijsheid komt van buiten, veel zit in jezelf.
En veel zit in je kind.

Aanpassen van het onderwijs

Aanpassen is goed, als iedereen daar van opknapt. Passend onderwijs, wel, ik vind het meer een impasse in het onderwijs.
Aanpassingsonderwijs, noem ik het, als ik hoor wat er allemaal van deze kinderen verwacht wordt.
Laten we er niet aan meedoen. Laten we informatie delen: informeren, niet irriteren. Kennis delen en vermenigvuldigen.
Lees deze boeken, volg deze krachtige online cursus over hoogbegaafdheid, laat je inspireren. Welke overtuigingen heb je zelf, wat kun je loslaten? Waarin kun je je kind meer leren vertrouwen? Welke pijn kun je bij je kind wegnemen of weghouden, door het zélf te verwerken?
Laten we geloven dat deze jongeren daadwerkelijk vernieuwend kunnen zijn. Geef ze de ruimte. Durf zelf mee te bewegen.
Die veranderingen zijn niet het doel… die zullen het resultaat zijn.

(c) Suzanne Buis

Meer lezen, luisteren en leren over het begeleiden van deze dromende denkers?

Suzanne Buis Mijn hoogbegaafde puber

Depressieve jongeren en ouders die het niet meer weten

De lockdown duurt voor vrijwel alle jongeren veel te lang. Niet dat ze nu per se weer op school aan het werk willen, maar dat online lessen moeten volgen is voor vrijwel iedereen intussen veel te zwaar aan het worden. Ook (of misschien vooral) omdat alle leuke dingen niet mogen en er nauwelijks oplaadmomenten zijn.
Voor ouders wordt het intussen steeds lastiger om nog iets te bedenken om de moed er in te houden. Vaak zijn ouders zelf moe van het steeds weer schakelen en oplossingen zoeken voor dingen die niet kunnen en mogen. Had je net alles geregeld met online boodschappen doen, valt er een pak sneeuw en komen de bezorgdiensten niet. Schijnt eindelijk de zon en wil je basisschoolkind lekker naar buiten, begint school weer…

5 tips voor begeleiden van depressieve jongeren

TIP 1: Wat is er nodig om deze jongeren en kinderen gemotiveerd te houden?

Hoe kunnen we onze kinderen helpen met groeien? Met hun plek vinden in de wereld, ze leren leren, ze vertellen hoe het makkelijker kan, zodat ze zich beter voelen… Kan überhaupt dat wel?
Gras groeit niet harder als je er aan trekt.
Als je wilt dat iets groeit, moet je er niet op gaan zitten.

Goed, dan gaan we er naast staan, oké? We geven het kind de ruimte. Echt.

Ver-anderen

Echt? Geven we het de ruimte door al die problemen te blijven ontleden? Steeds maar oplossingen aan te dragen? Misschien doen we het (wellicht onbewust) ook wel omdat we zelf zo’n pijn ervaren, wanneer we zien hoe deze jongeren worstelen. We willen niet toezien terwijl ze verdriet of pijn hebben, zich onbegrepen wanen, eenzaam lijken, wanhopig zelfs.
Wij willen dat veranderen.
Wíj. Ver-anderen.
Door anderen te willen veranderen, raak je verder van die ander verwijderd. Ver-anderen.
Terwijl we eigenlijk de nabijheid wensen en heel dicht bij ons kind willen staan, als een steunend stokje naast de bloem, een beetje beschutting, aanwezig om de regen aan te moedigen wel te vallen, maar niet op het kopje… om de aarde te vertellen hoe de wortels te voorzien van voedsel, zonder ze vast te klemmen…
Maar: weten kinderen het zelf niet veel beter?
Lees verder in een persoonlijk verhaal over aanpassingsonderwijs, talent leren onderdrukken, aanvoelen en vragen stellen, over veranderingen en het briljante nummer Changes van David Bowie.

Behoefte aan online coaching voor jouw puber of jezelf?

Boek een sessie met Suzanne Buis
 

TIP 2: Als jouw ouderwijsheid niet gewaardeerd wordt…

Een kind dat enthousiast zijn werk doet, op tijd begint en zelfsturend doelen najaagt. ‘Hoe kan ik hem motiveren om…?’Lisanne van Nijnatten van Praktijk de Blik schrijft dat deze vraag het meest voorkomt in de ouderbegeleiding. De zoektocht naar antwoord op deze vraag kan aanleiding geven tot hard werken, belonen, straffen en regels opstellen.
Maar zitten jullie wel in dezelfde fase?
Ik zie veel ouders die in de actie-stand staan. Ze willen tips om gedrag aan te passen en zijn ook goed in het geven van tips aan hun kinderen. Soms zijn ouders een wandelende encyclopedie aan levenslessen, tips en betweterigheid. (..)
Motivatie in menselijk gedrag is echter een veelzijdig concept dat niet zomaar te manipuleren of aan te sturen is. Zeker niet als je hoogbegaafde kinderen hebt met een sterke eigen wil en een neusje voor opvoedtrucs. Geef je het al op? Laten we er eens wat dieper in duiken.
Lees verder op Praktijk de Blik

TIP 3: online cursus & coachingsessie

Doe inspiratie op bij de online cursus hoogbegaafdheid.
Inclusief:
Mijn hoogbegaafde puber of De droomdenker als papieren boek in jouw brievenbus.

En tijdelijk als bonus: een online coachingsessie met Suzanne Buis!

TIP 4: Lichtpuntjespot

En er zijn meer mensen die hun hulp aanbieden en tips delen. Zo verzamelde de Volkskrant adviezen van lezers. Met ‘haal een vriend of vriendinnetje van je kind in huis’ tot de coronalichtpuntjespot:
een coronalichtpuntjespot gemaakt met daarin leuke dingen om te doen of te krijgen, zoals samen ET kijken, beslissen wat we eten vanavond, een shirt mogen uitzoeken, iets lekkers kiezen in de winkel. Er zaten precies genoeg briefjes in voor het aantal dagen in lockdown. Met het verlengen van de lockdown hebben we de al getrokken briefjes weer teruggegooid in de pot.
(tip van Suzanne Assink, Burgum)

Meer tips bij de Volkskrant over samen lezen, verbinding creëren en veerkracht versterken.

TIP 5: Behoefte aan contact met andere ouders?

Gratis online ouderbijeenkomst bij Pharos Twente:

Hoe maak je toetsen zó dat je voldoendes krijgt?

Veel mailtjes van ouders beginnen met dezelfde strekking: ‘mijn zoon/dochter is slim, creatief, heeft veel fantasie, is gauw afgeleid en hij/zij wil het eigenlijk graag goed doen op school, maar hoe te beginnen met plannen, leren, opdrachten maken…’
En verderop staat ‘als hij/zij dan een tijd heeft zitten leren, en we hebben het overhoord, het lijkt goed in zijn/haar hoofd te zitten – en dan komt er tóch weer een onvoldoende terug. Zo sneu… wat gaat er mis? Kun je helpen met leren leren?’

Voordelen van Leren Leren

Bij de studiedag van Beelddenkers Leren Leren kun je in één dag ongelooflijk veel boeiende inzichten opdoen, begrijpen hoe je brein werkt en op een nuttige manier leren huiswerk maken en opletten op school. Als je met deze nieuwe kennis je toetsen maakt, krijg je eindelijk ook de cijfers waaruit blijkt dat je echt geleerd hebt. Echt een opluchting, vooral als je al een tijdje het gevoel hebt van ‘hoe kan dat nou, ik leer wel, maar ik krijg onvoldoendes…’
Daar raak je je zelfvertrouwen van kwijt. En het voelt ook niet prettig als het begint te lijken dat leerkrachten niet (meer) geloven dat je echt je best hebt gedaan.

Ervaren in hakken-over-de-sloot

Het is een van de redenen dat ik deze studiedagen geef: omdat ik weet hoe het is als je het gevoel krijgt dat je dom bent. Zonder ooit huiswerk te maken kwam ik heel ver, maar ik wist eigenlijk zelden hoe dat nu kwam. Want van huiswerk maken, plannen en leren begreep ik niets. Ik stak wel enorm veel tijd in goodwill kweken op school, zodat ik met aan het einde van een leerjaar, met de hakken over de sloot, toch net nog een uitgestoken hand kon grijpen van een leerkracht die wel begreep dat ik ‘het heus in me had, maar het kwam er alleen niet uit…’
Fijn natuurlijk dat het steeds nét goed ging… maar op de universiteit liep ik vast en begon een dwaaltocht langs studierichtingen, hbo, wo, zelfstandig leren, trainingen…

Had ik maar…

Had ik maar… leren leren. Veel ouders zeggen het nu ook, wanneer ze aan het einde van de studiedag de spoedcursus krijgen over wat er die dag is doorgenomen en geleerd. ‘Had ik dit vroeger maar geweten.’
Maar goed, nu kan het dus wel voor jouw kind nog op tijd komen. En je bent nooit te oud om te leren, dus ook voor volwassenen zijn er trainingen (in company, als workshop bij studiedagen op school of bij verenigingen, bedrijven, de Rotary…)

De toets gaat niet over wat jij weet over het onderwerp…

Met de Leren Leren Methode leer je onder andere bondig, praktisch en overzichtelijk samenvatten. Het voordeel daarvan is dat je precies de steekwoorden leert, en de zinnetjes en termen, die gevraagd zullen worden. Helaas is dat namelijk vaak wat school verwacht: dat je op toetsen laat zien dat je de antwoorden kunt geven die in het boek staan. Het gaat er niet om dat je laat weten wat jij allemaal weet over het onderwerp, wat jouw mening en ideeën zijn over wat er gebeurde of hoe iets werkt, en hoe jij dat zou verbeteren… allemaal mooi, maar niet waar doorgaans naar gevraagd gaat worden.
Zoals Tijl Koenderink, expert drop-out-begeleiding, het ooit zei: ‘Ik ben gewoon beter in andere antwoorden bedenken.’

Leren wat er staat

Voor beelddenkers (kinderen en jongeren met een voorkeur voor denken in beelden) is de manier van samenvatten van de Leren Leren Methode heel nuttig. Je leert juist dát wat er gevraagd gaat worden. En zelf nadenken… met die heerlijk enthousiaste creatieve breinen die aan de haal gaan met concepten, uitvindingen, al die typische kwaliteiten van De droomdenker… die houden we graag ook levend. Je hoeft het niet allemaal af te leren om mee te kunnen komen op school! Zet deze talenten in om beter te leren leren, met de studiedag Beelddenkers Leren Leren bij het Droomdenkers Talentcentrum.

Kijk en luister

Kijk hier een filmpje met uitleg over de Leren Leren Methode
Hier vind je een video over concentratieproblemen en leren leren
En hier nog een over mijn werkwijze
Ben je toe aan de middelbare school of ben je al een paar jaar bezig?
Kom meedoen aan een studiedag (in kleine gropejes) of boek een 1 op 1 training.
Je bent hartelijk welkom, ook met je vragen: kantoor@suzannebuis.nl
(c) Suzanne Buis
TIP: Niet van mij, wel een mooi document met nuttige tips om open vragen te beantwoorden: stappenplan open toetsvragen

‘Volgens mij heb ik de toets goed gemaakt.’ Maar dan toch een onvoldoende…

‘Onze zoon is moedeloos aan het worden. Hij leert, doet zijn best, zit uren op zijn kamer. Eerst twijfelden we daar aan. Toen hebben we afgesproken dat hij beneden werkt en dat we hem helpen met overhoren. Hij leert écht, en hij weet het ook.
Maar dan komt de toets. Soms zegt hij dat het een ramp was. Soms denkt hij dat hij het goed gemaakt heeft. Maar in beide gevallen is het toch een onvoldoende. Zo sneu. En wij weten het niet meer. Wij als ouders zijn eerlijk gezegd onderhand wanhopig.
Mijn kind heeft geen zin meer in school, en eerlijk gezegd kan ik dat wel begrijpen. Bij mij ging het vroeger net zo. Ik wil zo graag voorkomen dat hij net zo lang en hard moet werken als ik, omdat ik nooit een diploma gehaald heb. Wat nu? We zoeken tips voor hoe mijn kind kan leren én hoe wij hem kunnen helpen met huiswerk!’

Bekend verhaal

Deze noodkreet is een typisch voorbeeld van waarmee ouders mij mailen of bellen. Een bekend verhaal ook bij de deelnemers aan mijn studievaardigheidstrainingen. Vaak zitten ze in het derde of vierde leerjaar. Het niveau van hun school maakt niet eens uit: vmbo, mavo, havo, vwo, gymnasium: alles zit door elkaar en de leeftijden variëren van 11 tot 20 jaar. De herkenning is er meestal in het eerste kwartier al: bij elkaar, bij mijn verhaal.

Alleen

Het zijn snelle geesten, creatief, vaak heel grappig, ze hebben mooie verhalen, fascinerende, bijzondere hobby’s en interesses (waar ze niet veel aansluiting mee vinden bij anderen). Of ze hebben een populaire hobby of sport waar ze goed in zijn, en hebben juist massa’s vrienden – maar ze voelen zich nog net zo vaak ‘best wel alleen’.

Basisschool

Op de basisschool ging het óf van het bekende leien dakje met de twee vingers in de neus (sommigen hebben het over tien vingers in de neus ;-)). Of ze hebben een moeilijke tijd gehad, met weinig gezien en veel gepest worden. Pijnlijk, hartverscheurend. En ze gaan er nog laconiek mee om ook, want ze hebben veel begrip, misschien wel té veel. Ze zijn dapper en gaan door op verstand en op eigen kracht.

IQ- of Eye-test

Het zijn mooie wezens met wonderlijke ideeën over wereldproblemen en mogelijke verbeteringen en oplossingen. Je ziet er niets van. Maar met een beetje vragen en luisteren komen de verhalen er vol vuur uit. Je ziet de lichtjes opvlammen in hun ogen. De Eye-test noemt de bekende hoogbegaafdheidsspecialist Joseph Renzuli dit: de lichtjes in iemands ogen zeggen meer dan IQ-tests.

Moe

En ik heb geluk, want dank zij de boeken die ik heb geschreven en dank zij de ervaringen van andere coachingsklanten krijg ik dit soort geweldige gasten bij mij. Maar ze komen niet van harte. Ze lopen vast op de middelbare school. Ze zijn soms moedeloos, maar vooral ook heel erg moe. Moe van aanpassen, moe van het volhouden, moe van de ellenlange trage dagen op school, moe van al het moeten, moe van moeizaamheid.
Wat helpt is eerst te onderzoeken hoe ze denken. Wat is hun kracht wat betreft informatie verwerken en onthouden? We testen hoe hun denken werkt, welk geheugen sterker ontwikkeld is. Daar kan ik op aanhaken bij het geven van technieken om te leren én het geleerde juist te reproduceren.

Het onverklaarbare logisch maken

Daarbij bespreek ik ook de ‘rare’ dingen, die onverklaarbaar lijken. Alleen met wat gerichte vragen is het ineens wel logisch. De opluchting die daarbij vrijkomt maakt ruimte voor een gesprek over hoe ze dit anders kunnen aanpakken. Ik coach daarbij ook hoe ze een gesprek kunnen voeren met de leerkracht en de mentor of teamleider.

Geruststelling opent de geest

Eigenlijk is het allemaal een heel logische flow die nodig is: je gezien en (h)erkend voelen, begrijpen wat er gebeurt, en dan pas technieken en handvatten kunnen aannemen die een ander je aanreikt. Zolang iemand denkt ‘ja maar dat werkt dus bij mij anders’ komt geen enkele training aan. Die weerstand adresseren en de geruststelling van gezien worden opent de geest.

Ervaren huiswerkontwijker

Een lang verhaal iets korter: wat bij mijn trainingen vooral voor resultaat (en voldoendes) zorgt, is de relaxte manier waarop ik in contact kan komen met deze jongeren. Ik ben geen juf, en ik ben wel moeder, maar niet hún moeder. Ze herkennen een ervaren huiswerkontwijker en ik ken elke horde die ze ervaren, elke twijfel, blokkade, elk rotgevoel en elk smoesje 😉
En ik weet zeker dat de dingen die ik vertel echt werken, want dat hoor ik elke week van deelnemers en hun ouders.

Ook voor ouders

Gun je jouw puber ook zo’n dag van ontspanning, herkenning en een positieve leerervaring? Kijk dan in de agenda voor de komende trainingsdagen voor kleine groepen. En er zijn ook altijd opties bespreekbaar voor een 1 op 1 trainingsdag.
Ouders krijgen aan het einde van de dag een samenvatting plus een heleboel nuttige informatie: tips voor helpen met plannen, tips voor woordjes stampen en tips om het puberbrein fit houden. Allemaal tips dus voor meer positieve ervaringen, gezelligheid en plezier op school en thuis.
Jullie zijn van harte welkom.
(c) Suzanne Buis
 

Weerstand en motivatie bij jongeren

Best lastig: gewend zijn dat je alles wel begrijpt als je het een keer gehoord hebt, of ‘hebt zien staan’ (lezen is weer iets anders…). Want dan komt de toets. En dat jij hebt onthouden ‘iets van grondstoffen in het bos’, levert niet de punten op die je krijgt bij vermelden van ‘strooisellaag, regenwormen, schimmeldraden, humus, mineralen en kringloop’.

’Inzet tonen’

Dan kun je zeggen ‘Ja, dat is toch hetzelfde.’ Helaas… het is het verschil tussen een voldoende en een onvoldoende. Het verschil tussen ‘leraar ziet dat je geleerd hebt’ en ‘leraar noemt je ongemotiveerd’.

Motivatie: niet de enige reden of iets lukt

Maar ja, ook weer niet álles ligt aan je motivatie, en niet alles hangt af van jouw motivatie. Want je zou elk detail weten als het zou gaan over de werking van de motor in de nieuwste F1 wagen (‘we kunnen het wel hebben over de Formule E, weet u daar iets van?’). En graag in jouw (hoge) tempo, met beeld en geluid (‘Eigenlijk is de elektrische auto een heel andere beleving. Rijden jullie nog zelf?’ Eh, ja, mijn Zafira heeft nog geen zelfrijbewijs 😅).

‘Niet zo vervelend’

Toffe gasten vandaag in mijn training. Eentje zegt tegen het einde: ‘Het is niet zo vervelend als ik dacht. Maar ik zit hier niet voor mijn plezier.’
Snap ik. En bedankt voor je vertrouwen – en voor het mooie compliment. Want ik hoorde het wel 😉

Weigeren en het effect op de groep

Er is een recalcitrante puber die zeven bezwaren aanvoert om de opdracht te weigeren. De andere puber die bezorgd in de gaten houdt of ik geïrriteerd raak. De weigeraar die na de pauze alsnog aan de slag gaat en netjes om herhaling vraagt – en het ultracompact oppikt. Ook goed. Al vraag ik wel of hij op school ook om deze uitzondering, of deze op maat gemaakte hulp zou vragen. Nee, daar heeft hij geen goede ervaringen mee.

Weerstand zit jezelf in de weg

Soms wil ik ze door elkaar schudden, of knuffelen, want pffff wat kan die weerstand je in de weg zitten, en al dat associëren, en het aanvoelen van sfeer en emoties bij anderen… en wat hebben ze al een hoop over zich heen gekregen op school. Maar geduld, begrip, erkenning, iemand die luistert, die vraagt waarom, die meedenkt – daar hebben ze meer aan. Dan komt er iets binnen en gaan ze met – hopelijk snel bruikbare – skills en tips de deur uit van het Droomdenkers Talentcentrum.
Welverdiend weekend 🙌
Volgende kans op zo’n dag Leren Leren: kijk in de agenda of op www.beelddenkerslerenleren.nl
Leestip: Mijn hoogbegaafde puber, inspiratie voor ouders van hoogbegaafde jongeren
#lerenleren #studievaardigheden #beelddenken #hoogbegaafd #hoogbewust #hoogsensitief #creatief

Zelfmoordgedachten bij hoogbegaafden: hoe ga je ermee om?

Hoe gaat het nu met de ouders van hoogbegaafde kinderen die zeggen dat ze dood willen? Bij mijn presentaties benoem ik dat ouders in mijn boeken vertellen over hun hoogbegaafde kinderen die ‘weg zijn’ serieus overwegen als betere optie. Dan zaten er in het publiek ouders met een bleek gezicht of tranen over de wangen. Gedachten over zelfmoord bij hoogbegaafde kinderen is een stil verdriet en een enorme, maar onzichtbare angst. In de reguliere gezondheidszorg ontstaan met hb-ers vaak grotere problemen, door onbekendheid. Gespecialiseerde kennis is van levensbelang.

Waarom komen suïcidale gedachten vaker voor bij (uitzonderlijk) hoogbegaafden?

Een van de redenen die ik vaak zie is dat ze zo intelligent zijn dat ze kunnen bedenken wat alle voordelen zijn van zelfmoord (of beter gezegd ‘er niet meer zijn’), zonder veel waarde te hechten aan hoe dat voelt (bij anderen en bij zichzelf). Ik zie vaak dat de ratio het overneemt.
Uitzonderlijk hoogbegaafden (van alle leeftijden) hebben vaak een groot talent in denken voor het grotere geheel en de langere termijn, en zijn minder bezig met ego. In combinatie met het gevoel weinig te kunnen doen of betekenen – vooral bij uhb-ers die onderpresteren of zeer teleurgesteld zijn in hun mogelijkheden – kan zelfs een jong kind al tot de conclusie komen dat ‘er niet zijn’ problemen oplost.
Nu er weinig informatieavonden zijn, is het lastiger elkaar te vinden. Voor iedereen die zich zorgen maakt of wil weten hoe je hier beter mee omgaat: er zijn verschillende vormen van hulp bij begeleiden van depressieve hoogbegaafden (kinderen, jongeren en volwassenen).

Prof. dr. Tracy Cross geeft webinar bij Talentissimo

Depressie en zelfmoord(gedachten) onder (hyper)hoogbegaafden zijn helaas nog altijd een thema in de taboesfeer. Prof. dr. Tracy Cross doet al jarenlang onderzoek naar suïcide bij hoogbegaafden en zette zelfs een instituut op om onderzoek te doen naar hoogbegaafden en zelfmoord. Tijdens deze avond deelt hij speciaal voor Talentissimo zijn inzichten.
[Talentissimo, Femke Hovinga en Team Talentissimo]

Ervaringsverhalen lezen

Ervaringsverhalen en adviezen van deskundigen en andere ouders vind je in Mijn hoogbegaafde kind & ik en Mijn hoogbegaafde puber. De herkenning in de verhalen van andere ouders en de informatie over hoe zij er zelf mee omgegaan zijn, kan helend werken. Bovendien geven de inzichten soms net de aanzet om het thuis anders aan te pakken.

Praten met (ervarings)deskundigen

Natuurlijk is het ook mogelijk om met iemand te praten. Op Ikbenhoogbegaafd.nl vind je een kaart met ruim 300 zorgverleners met kennis van hoogbegaafdheid.
Contact met mij opnemen voor een persoonlijk gesprek over omgaan met zelfmoordgedachten kan hier en via suzanne @ suzannebuis.nl.
Sterkte voor iedereen die hiermee te maken heeft. En alsjeblieft: zoek gespecialiseerde hulp.
Hulp die niet helpt, waarbij je je juist gekker gaat voelen, is levensgevaarlijk.
(c) Suzanne Buis

Hoe help ik mijn kind bij het leren?

Hoe leert mijn kind leren? Welk boek raad je aan?
Suzanne Buis van Droomdenkers Talentcentrum: ‘Natuurlijk ben ik voorstander van informatie opdoen uit boeken – en niet alleen omdat ik ze schrijf. ‘Mijn hoogbegaafde puber’ belicht het thema leren en motiveren van vele kanten (pubers, ouders, deskundigen, talentontwikkelaars).’
Meer dan lezen
Dus ja, boeken kunnen helpen, maar een grote uitdaging is dan nog om de informatie toe te passen binnen je eigen gezin (waar het al niet lekker gaat, bijv door problemen met leren).
Inzicht
‘Heel belangrijk daarbij vind ik het inzicht krijgen in de dynamiek in het gezin. Heeft het kind inzicht in zijn/haar leervoorkeuren, zwakke punten en krachten? En hoe gaat het met de ouders? Vaak is er met ouders meer te bereiken voor het wel/niet kunnen leren door het kind.
Mijn advies is om kinderen en jongeren de kans te geven meer inzicht te krijgen in zichzelf. Hoe? vroegen ouders steeds bij mijn presentaties. Dat staat nu in mijn boeken én je kunt ervoor bij mij terecht in het Droomdenkers Talentcentrum. Daarom geef ik studiedagen leren leren, dat werkt bij mijn groepen supergoed.’
Goede voorbeeld
‘En help je kind door naar jezelf te durven kijken. In 1-2 coachingsessies met ouders lossen we vaak heel veel op. Gek genoeg zijn we als ouders vaak de lastigste ‘helper’ voor het kind of de jongere. Als je eenmaal beseft wat jou als ouder dwars zit, kun je patronen doorbreken.’
Combineer!
Dus: lees, studiedag voor je jongere en boek zelf (online of live) een afspraak om te kijken waar jóuw’leerprobleem’ zit. Goed voorbeeld doet goed volgen ?
Een sterke mix voor een ontspannen gezin ?
Boek: https://volliefs.nl/boeken/mijn-hoogbegaafde-puber/
Studiedagen: www.beelddenkerslerenleren.nl
Coaching ouders (live/online): https://volliefs.nl/boeken/online-coaching-suzanne-buis-2/
#leren #motiveren #coaching #volwassenen #jongeren #kinderen #opvoeden #begeleiden #huiswerk #thuisscholing