Home » Coaching

Categorie: Coaching

Hulp bij hoogbegaafdheid

Twijfel je of je hulp in wilt schakelen? Voor jezelf en/of je intense kind? Zoek je hulp bij hoogbegaafdheid? Dan weet je al dat jouw gezin niet gebaat is bij standaardadviezen… en dat niet elke hulpverlener daadwerkelijk helpend is…

Zeker bij uitdagingen rond hoogbegaafdheid, hoogsensitiviteit en intens bewustzijn kan het veel frustratie geven als jij of je kind stuiten op onbegrip. Doorgaans is dat op school al het geval en kom je er thuis samen niet uit, daarom zoek je hulp. En het helpt niet dat je zelf vaak ook niet begrijpt wat er nu ís… waarom reageer je zo, waarom is je kind zo intens, waarom ziet de juf niet dat…
Lees verder onder de clip of bekijk dit vlogje:

Begrip en oplossingen graag

Mijn naam is Suzanne Buis, ik ben auteur van boeken over hoogbegaafdheid, hoogsensitiviteit en beelddenken. Ik heb een coachingpraktijk: het Droomdenkers Talentcentrum. Veel ouders, jongeren en kinderen die ik sprak voor mijn boeken en die bij mij komen voor coaching, willen twee dingen: begrip, en oplossingen. 
Het zijn meestal geen klagers, ze pakken liever door, willen anderen helpen, hebben ideeën die (om honderden redenen) niet worden uitgevoerd, ze voelen zich geregeld dom… en dat stemt verdrietig, moedeloos zelfs.

Misschien herken je dat gevoel van ‘kind, kon ik maar wat van jouw zorgen wegnemen…’ 😢

Daarbij zitten hoogsensitiviteit en een beeldende manier van denken ‘in het pakket hoogbegaafdheid’. Daar herken je ontwikkelingsvoorsprong en hoogbegaafdheid aan, ook zonder een IQ-test of een bepaalde score. 
Die mooie kwaliteiten helpen vaak niet om te kunnen en durven uiten: deze gevoelige types zien en merken van alles, voelen zich verantwoordelijk, leggen soms niet de goede verbanden, houden erg veel rekening met hun omgeving (cq het complete universum en de eeuwigheid) – het liefst zo onzichtbaar mogelijk. En wie houdt dáár rekening mee?

Standaard helpt niet

Misschien herken je dat gevoel van ‘kind, kon ik maar wat van jouw zorgen wegnemen…’ Maar hoe?
Als 1-2% van de bevolking hoogbegaafd is, en zo’n 20% hoogsensitief en/of beelddenker, dan klopt het wel dat standaardadviezen niet werken: daarvoor zijn té veel elementen anders dan gemiddeld.

Te druk, sorry

De meeste ouders hebben hun handen vol aan hoogbegaafde kinderen, en de uitdagingen die ze zélf meestal hebben op dit gebied. Dus het is druk, je weet dat je er iets mee ‘moet’, maar je weet niet waar te beginnen. En nog iets wat veel ouders herkennen: je bent al gewend dat je er niet veel mee opschiet om je vragen en twijfels met een instantie te bespreken, zoals het consultatiebureau bijvoorbeeld. En ook huisartsen en reguliere psychologen, waar je al gauw terechtkomt, weten vaak weinig over hoogbegaafdheid. Of erger nog: ze denken dat ze genoeg weten en brengen daarmee schade toe met een verkeerde aanpak.
Gezinnen kunnen daarmee in grote problemen komen en ik help graag dit te voorkomen.

Gezinnen helpen

Voor deze gezinnen maakte ik de online cursus hoogbegaafdheid. Ik ben zelf hoogbegaafd en weet dit sinds mijn vijftiende. Inmiddels ben ik moeder en begrijp ik ook wat je in een gezin tegen kunt komen. Als schrijver zag ik het als mijn taak om te delen wat ik zelf heb ervaren en om ouders te helpen door de fases heen te komen van zoeken naar… ongeloof over… beseffen dat… frustratie rond… rouwen om… en opkrabbelen en de moed vinden om een eigen weg te gaan volgen. Want dat is nodig om te zorgen voor passend onderwijs voor hoogbegaafde kinderen, om te zorgen voor de juiste begeleiding, uitdagingen, kansen om te groeien en talenten te ontwikkelen.

Samen leren

Tien videolessen waarvan je de helft met je kind samen kunt kijken. Dat is passende hulp bij hoogbegaafdheid. De filmpjes duren maximaal een kwartier en je kunt er weken of zelfs maanden mee verder, in gesprekken binnen je gezin, met school, met familie en vrienden.
Geen ingewikkelde theorie maar heldere uitleg, voor inzichten, antwoorden op de waarom-vragen én de beste tips uit mijn boeken, van hb-deskundigen en ervaren ouders die je voorgingen in het avontuur hoogbegaafdheid. 
Voor wie meer informatie wil zijn er vier e-books en bovendien een hardcopy naar keuze. Kies voor De droomdenker of Mijn hoogbegaafde puber, dan ontvang je die in je brievenbus.
Deze vorm van hulp is praktisch, snel, compact, specifiek voor jullie uitdagingen. De online cursus helpt jou en daarmee help jij zélf je gezin verder. 

www.cursushoogbegaafdheid.nl

Ontspannen omgaan met hoogbegaafdheid, hoogsensitiviteit en beelddenken… ook in jouw drukke gezin 🙌

Meer hulp bij hoogbegaafdheid en het begeleiden van deze kinderen met een sterke wil:

Suzanne Buis Mijn hoogbegaafde puber
Ga naar het YouTube-kanaal van Suzanne Buis
Beluister de podcast met Patrick Kicken, podcast Lach & Leer van Arnout van den Bossche en de podcast Talent & Groei.
 

Online cursus Geweldloze Communicatie voor jongeren

Je uiten zonder ruzie te krijgen: hoe doe je dat?

Suzanne Buis coacht kinderen, jongeren en ouders om ontspannen om te gaan met hoogbegaafdheid, hoogsensitiviteit en beelddenken.
‘Deze droomdenkers zoals ik ze noem zien, horen, voelen en ervaren intens. De behoefte om goed te doen (liefst voor iedereen), maakt dat ze situaties willen verbeteren, thuis, op school en op andere plekken. Hun directheid komt vaak over als pijnlijk kritisch of sociaal onhandig. Dit onbegrip leidt vaak tot verdriet, dichtslaan en misverstanden.

Puberteit – dat is die fase dat je ouders niet naar je luisteren. Hoe pak je dat handiger aan?

Geweldloze Communicatie is een bijzonder helder, praktisch hulpmiddel om inzicht te krijgen in wat je ervaart en daarmee op een constructieve manier iets te doen. Het voorkomt ruzie met ouders en leerkrachten, en zo komt er iets goeds voort uit de kwaliteiten van hoogbegaafde en/of hoogsensitieve beelddenkers.
De cursussen van Bart Landstra zijn praktisch en er wordt helder uitgelegd. Met de oefeningen kan ik al vaak mensen helpen in mijn praktijk. Ik vroeg Bart om deze cursus speciaal voor jongeren, en ik ben blij dat hij dat wil doen met mij als co-trainer.’

Luistert er niemand naar je? Leer communiceren als een pro.

Wat houdt het in, de cursus Geweldloze Communicatie voor jongeren?

1e bijeenkomst: Zelf-empathie
Wat zeg jij tegen jezelf wanneer er dingen gebeuren die je lastig vindt? Voordat je iets zegt is het verstandig je eerst af te vragen waarom en waarop je reageert en wat je wilt van de ander. Zo kun je de oordelen die je hebt gebruiken om te weten wat jouw behoeften zijn en wat je van de ander zou willen zien of horen. Je maakt kennis met de vier elementen van geweldloze communicatie: waarneming, gevoel, behoefte en verzoek.
2e bijeenkomst: Empathisch luisteren
Als je wilt dat een ander jou hoort, maak je zelf de eerste stap. Door je in te leven in de gevoelens en behoeften van de ander bouw je aan vertrouwen. Je gaat oefenen in het luisteren naar de ander en hoe je feedback ontvangt zonder het ‘te’ persoonlijk te nemen.
3e bijeenkomst: Eerlijk uiten
Ok, je wilt graag dat iemand je hoort, maar hoe doe je dat? Je gaat oefenen om jezelf te uiten via het proces van geweldloze communicatie. Je gaat ontdekken welke taal verbindt, en welk weerstand oproept. Je leert hoe je een gesprek kan voeren op basis van empathie voor jezelf en voor de ander, zodat jullie elkaar echt begrijpen.

Werkwijze

Bij alle bijeenkomsten ben zijn Bart en Suzanne Buis aanwezig voor uitleg, demonstraties en begeleiding van de oefeningen. We gebruiken het ZOOM-platform, waar je in groepjes (‘breakout-rooms’) gaat oefenen met de aangeboden theorie. Na elke bijeenkomst ontvang je via de email de theorie en opdrachten in pdf-formaat. Bij voorkeur oefen je met situaties uit je eigen leven.
Gedurende én na de cursus kun je via een WhatsApp-groep met de andere deelnemers contact houden en oefenen.

Studiebelasting:  Contacturen: 7,5 uur | thuisstudie: 2-4 uur

Groepsgrootte: 8-14 deelnemers

Voor wie?

Speciaal voor jongeren tussen de 15 en 18 jaar.

Wanneer is de cursus?

Dinsdagavonden:
8, 22  en 29 juni
Tijd: 19.30 – 21.30 uur

 

Ik wil me aanmelden/ik meld mijn zoon/dochter aan

https://geweldlozecommunicatietraining.nl/introductiecursus-jongeren/

Droomdenkers in Kind & Coach Magazine

Geloven in jezelf, je bent wijs. Dit prachtige thema staat centraal in de 5e editie van het Kind en Coach magazine.

>> Wat een leuk cadeau voor de coach van jouw kind, de juf, IB-er of RT-er! <<

Fantastische schrijvers zoals Gea Adema, Suzanne Buis, Conny van Iwaarden, Christel Knippenberg en – maker van dit luxueuze tijdschrift voor kindercoaches – Gite Liebrand nemen u mee naar hele interessante artikelen.

  • Energetische therapie voor kinderen
  • Is bidden gezond voor kinderen?
  • Kwaliteiten van de dagen
  • De droomdenker
  • De boodschap in een tekening en spel
  • De kindercoach is een stoplicht denker
  • Oude zielen en karmadragers
  • Het orthosympatisch en het parasympatisch zenuwstelsel

Hetty Cornelis is AD(H)D expert en zij vertelt openhartig hoe ze met Begin je dag met een vogeltje, andere professionals inspireert. Deze schitterende vrouw schenkt haar goedheid aan het goede doel Stichting Iris’t. In dit interview leest u meer over Hetty en haar mooie werkzaamheden.
Tevens treft u in het magazine prachtige foto’s vol inspiratie.
Er is nog meer. Wat dacht u van Krachtzinnen kaarten, die u kunt uitknippen om zelf te gebruiken!
Het magazine bestaat uit:

  • 38 bladzijden – volledig in kleur – A4 formaat – 100 gr
  • Omslag – volledig in kleur – Glossy coating – 160

Het vakblad Kind & Coach besteedt aandacht aan het ontdekken van droomdenkers: kinderen die zeer creatief, gevoelig, breed geïnteresseerd en ‘andersdenkend’ zijn. Ze hebben een rijke fantasie. Ze voelen zich vaak anders. Wanneer ze niet goed gezien worden, thuis en/of op school, kunnen ze erg gesloten worden, afwezig, en krijgen ze te horen dat ze niet meedoen. Of ze barsten thuis bijna uit hun vel van frustratie, vaak in combinatie met intense emotionele buien en onverklaarbare fysieke klachten. Ontdek dus gauw of jouw kind of leerling een droomdenker is <3

Bestel jouw exemplaar of doe het coach magazine cadeau


Meer tips voor informatie over hoogbegaafdheid, hoogsensitiviteit en beelddenken:

Ga naar het YouTube-kanaal van Suzanne Buis
Beluister de podcast met Patrick Kicken, podcast Lach & Leer van Arnout van den Bossche en de podcast Talent & Groei.
 

Hoe ongekend talent verloren gaat

Mijn enige probleem op het vwo, zes jaar lang, was dat ik steeds de klas uit werd gestuurd omdat ik teveel vragen stelde. Ik kon goed genoeg rekenen om steeds op het nippertje over te gaan… om vervolgens op de universiteit op mijn bek te gaan, en uiteindelijk te beseffen: ik kan helemaal niet leren!
Ik kon niet leren op de manier die in het gangbare onderwijs verwacht wordt. Daar hebben veel hoogbegaafden last van. Jongeren die op school alle levenslust verliezen – maar ook volwassenen die zó zijn gaan geloven dat ze ‘dom’ zijn en ‘niet kunnen leren’ dat ze zich er niet eens meer van bewust zijn. En intussen leren ze van alles van wat er ‘toevallig’ voorbijkomt, leggen verbanden en ontwikkelen zich zo zonder scholing verder. Maar het blijft lastig om over dingen te praten waar je niet bij stilstaat.
Ik luister ook vaak naar wat mensen níet zeggen. Dat is typisch een ding van hoogbegaafden die zich bewust zijn van hun hoogsensitiviteit. In het begin, als interviewend journalist, raakte ik soms verward.

Ingevingen

Op een dag, als jonge reporter voor de plaatselijke weekkrant, word ik voor een artikel naar een caravanbouwer gestuurd. Braaf stel ik vragen. Gaandeweg weet ik zeker dat er iets niet gezegd wordt. Dat wat níet gezegd wordt, neemt dan steeds meer plaats in, waardoor ik niet meer echt hoor waar het over gaat.
Er komen dan vragen in me op, zoals ‘hoe maak ik hier een interessant verhaal van’ en ‘waarom praat deze meneer zo lang over caravans bouwen?’
In mijn hoofd zie ik de caravanbouwer duidelijk voor me in een witte jas in een roodbruine omgeving. Ik begrijp het niet.
Op de beelden in mijn hoofd straalt de beste man.
Voor mijn ogen steekt hij een dof verhaal af.
Op een gegeven moment stop ik mijn opschrijfboekje weg. We lopen nog een rondje over het terrein. Ik kauw op een vraag, want is het niet raar om een caravanbouwer te vragen waaróm hij caravans bouwt? Is het geen belediging? Of zou hij zich er rot over kunnen voelen, of mij brutaal vinden?
Aangepast als ik ben, beleefd, vriendelijk, zou ik liever mijn mond houden. Maar er zit ook dat nieuwsgierige kind in mij, dat die man wel interessant vind en ik vraag het uiteindelijk tóch: ‘Waarom bouwt u eigenlijk caravans?’
Hij antwoordt: ‘om geld te verdienen’.
Ik vraag: ‘En als u genoeg verdiend heeft?’
Hij kijkt op. ‘Dan ga ik vrijwilligerswerk doen. Ik ga in Afrika in een ziekenhuis werken als arts-assistent.’
Aha… en daar openbaarde zich een heel ander verhaal.

Aanvoelen en vragen stellen: lastige krachten die moeten worden onderdrukt?

Wat ik die dag vooral leerde, was iets belangrijks over mezelf. Ik besefte dat het best eens twee krachten zouden kunnen zijn, die ik op school had leren onderdrukken: dingen aanvoelen… en vragen durven stellen.
Belangrijk. Het gebruiken van deze kwaliteiten had ik afgeleerd, want dat was gemakkelijker voor mijn omgeving, op school en voor volwassenen die niet graag indringende vragen krijgen van een kind.
Ik besloot om het afleren af te zweren. Ik ging weer toestaan dat ik dingen aanvoel en dat ik nuttige vragen kan stellen.
Daarmee zette ik een stap vooruit die eigenlijk ook een stap terug was naar mezelf.
Als kind wist ik blijkbaar veel beter wie ik was.

Als kind wist ik blijkbaar veel beter wie ik was.

Beluister het nummer van David Bowie: Changes.
En dat is waarom ik het over dit nummer wil hebben met trainers, leerkrachten, ouders, gedreven om te begrijpen hoe we deze kinderen kunnen helpen. Hoe we ze kunnen helpen met groeien, met hun plek vinden in de wereld, ze leren leren, ze vertellen hoe het makkelijker kan, zodat ze zich beter voelen.
Gras groeit niet harder als je er aan trekt.
Als je wilt dat iets groeit, moet je er niet op gaan zitten.

Goed, dan gaan we er naast staan, oké? We geven het kind de ruimte. Echt.

Ver-anderen

Echt? Geven we het de ruimte door al die problemen te blijven ontleden en steeds maar oplossingen aan te dragen?
Misschien doen we het (wellicht onbewust) ook wel omdat we zelf zo’n pijn ervaren, wanneer we zien hoe deze jongeren worstelen. We willen niet zien dat ze verdriet of pijn hebben, zich onbegrepen wanen, eenzaam lijken, wanhopig zelfs.
Wij willen dat veranderen.
Wíj.
Ver-anderen.
Een bijzonder woord. Door anderen te willen veranderen, raak je verder van die ander verwijderd. Ver-anderen.
Terwijl we eigenlijk de nabijheid wensen en heel dicht bij ons kind willen staan, als een steunend stokje naast de bloem,
een beetje beschutting, aanwezig om de regen aan te moedigen wel te vallen, maar niet op het kopje…
om de aarde te vertellen hoe de wortels te voorzien van voedsel, zonder ze vast te klemmen…

Kinderen weten het zelf heel goed

Mooie intenties, vertellen we onszelf. Maar we zijn wel steeds bezig met het willen forceren van veranderingen, changes. Terwijl de kinderen het zelf heel goed weten.
De tekst van Changes kun je hier meelezen
And these children that you spit on
As they try to change their worlds
Are immune to your consultations
They’re quite aware of what they’re goin’ through
Ch-ch-ch-ch-changes
Turn and face the strange
Ch-ch-changes
Don’t tell them to grow up and out of it

Vertaald:
En deze kinderen, waar jullie op spuwen,
terwijl ze hun werelden proberen te veranderen
Zijn niet vatbaar voor jullie adviezen
Ze weten heel goed wat ze meemaken
V-V-V-V-veranderingen
(Draai je om en kijk naar het vreemde)
V-V-Veranderingen
Beveel ze niet om groot te worden en er over heen te groeien

Woorden van een droomdenker bij uitstek, een man die een kameleon genoemd werd, die steeds weer anders voor de dag kwam… die in de jaren negentig vol overtuiging voorspelde dat het internet niet een nieuw medium was zoals de krant en de televisie… dat het een veel grote verandering zou teweegbrengen, life changing…
Deze man wordt door vele gezien als een buitenaards wezen, uit sterrenstof gemaakt, met ideeën die niet alleen out of the box, maar ook van out of space waren.
Hij zal zich als kind gerust ook een buitenstaander gevoeld hebben, alien, alleen.
Wat maakt dat hij tot ongekende porties groeide, wereldwijd bekend? Door het erkennen en tonen van zijn kwetsbare kanten.
Hij bleef vragen stellen, heruitvinden, maar sterker nog: hij was niet bezig met veranderingen teweeg brengen. Hij deed wat hij nodig vond.
Iets willen veranderen gaat uit van de huidige situatie. Je wilt iets verbeteren, vergroten, verkleinen, versnellen, compacten…
Echt nieuwe dingen komen niet voort uit veranderingen, want dat blijven doorgaans aanpassingen.

Wat gaat er verloren?

Hoogbegaafden zijn vaak goed in veel aanvoelen en afstemmen op de ander, op de groep, de situatie, op de maatschappij zelfs. Van sommige Uitzonderlijk intelligente kinderen (en volwassenen) is het echter te veel gevraagd. Er moet een te groot gat worden overbrugd.
Het kind voelt zich niet gezien, niet erkend, niet gewaardeerd.
En wat gaat er verloren?
Geen idee.
Je kunt het niet weten, want juist deze uitvinders en bedenkers hebben ideeën bij zich die nog niet bestaan. Vergaan ze, dan vergaan ze. Misschien duiken ze ooit weer ergens op, in een andere tijd op op een andere plaats. Maar daar heeft dit kind niets aan.
Dat trekt zich terug, met ergens binnenin talenten die de meesten van ons nooit zullen kennen.
Zo af en toe doen ze nog een poging. Maar als succeservaringen uitblijven, worden de pogingen minder.
Every time I thought I got it made
it seemed the taste was not so sweet
zingt Bowie in dit nummer.

Ja. Life sucks, soms. En het kan ook te gek mooi blijken te zijn. Dat willen we allemaal, voor onszelf en voor onze kinderen. We willen kinderen die gelukkig zijn en zelf gelukkig zijn. We willen slagen in ouderschap. De pijn die we wellicht zelf hebben ondervonden vroeger, willen we overwinnen. Onze kinderen zijn een middel.
Soms moet je stoppen.
Accepteren wat er is.
Kijken naar je zelf.
Even stilstaan is meestal al een hele vooruitgang.

Ja, zeker na deze lange tijd thuis, binnen, de lockdown… het liefst willen we vooruit, toch? Maar ik zou zeggen sta soms stil, luister, ook naar jezelf en de vragen in je hoofd.
Niet alle wijsheid komt van buiten, veel zit in jezelf.
En veel zit in je kind.

Aanpassen van het onderwijs

Aanpassen is goed, als iedereen daar van opknapt. Passend onderwijs, wel, ik vind het meer een impasse in het onderwijs.
Aanpassingsonderwijs, noem ik het, als ik hoor wat er allemaal van deze kinderen verwacht wordt.
Laten we er niet aan meedoen. Laten we informatie delen: informeren, niet irriteren. Kennis delen en vermenigvuldigen.
Lees deze boeken, volg deze krachtige online cursus over hoogbegaafdheid, laat je inspireren. Welke overtuigingen heb je zelf, wat kun je loslaten? Waarin kun je je kind meer leren vertrouwen? Welke pijn kun je bij je kind wegnemen of weghouden, door het zélf te verwerken?
Laten we geloven dat deze jongeren daadwerkelijk vernieuwend kunnen zijn. Geef ze de ruimte. Durf zelf mee te bewegen.
Die veranderingen zijn niet het doel… die zullen het resultaat zijn.

(c) Suzanne Buis

Meer lezen, luisteren en leren over het begeleiden van deze dromende denkers?

Suzanne Buis Mijn hoogbegaafde puber

Depressieve jongeren en ouders die het niet meer weten

De lockdown duurt voor vrijwel alle jongeren veel te lang. Niet dat ze nu per se weer op school aan het werk willen, maar dat online lessen moeten volgen is voor vrijwel iedereen intussen veel te zwaar aan het worden. Ook (of misschien vooral) omdat alle leuke dingen niet mogen en er nauwelijks oplaadmomenten zijn.
Voor ouders wordt het intussen steeds lastiger om nog iets te bedenken om de moed er in te houden. Vaak zijn ouders zelf moe van het steeds weer schakelen en oplossingen zoeken voor dingen die niet kunnen en mogen. Had je net alles geregeld met online boodschappen doen, valt er een pak sneeuw en komen de bezorgdiensten niet. Schijnt eindelijk de zon en wil je basisschoolkind lekker naar buiten, begint school weer…

5 tips voor begeleiden van depressieve jongeren

TIP 1: Wat is er nodig om deze jongeren en kinderen gemotiveerd te houden?

Hoe kunnen we onze kinderen helpen met groeien? Met hun plek vinden in de wereld, ze leren leren, ze vertellen hoe het makkelijker kan, zodat ze zich beter voelen… Kan überhaupt dat wel?
Gras groeit niet harder als je er aan trekt.
Als je wilt dat iets groeit, moet je er niet op gaan zitten.

Goed, dan gaan we er naast staan, oké? We geven het kind de ruimte. Echt.

Ver-anderen

Echt? Geven we het de ruimte door al die problemen te blijven ontleden? Steeds maar oplossingen aan te dragen? Misschien doen we het (wellicht onbewust) ook wel omdat we zelf zo’n pijn ervaren, wanneer we zien hoe deze jongeren worstelen. We willen niet toezien terwijl ze verdriet of pijn hebben, zich onbegrepen wanen, eenzaam lijken, wanhopig zelfs.
Wij willen dat veranderen.
Wíj. Ver-anderen.
Door anderen te willen veranderen, raak je verder van die ander verwijderd. Ver-anderen.
Terwijl we eigenlijk de nabijheid wensen en heel dicht bij ons kind willen staan, als een steunend stokje naast de bloem, een beetje beschutting, aanwezig om de regen aan te moedigen wel te vallen, maar niet op het kopje… om de aarde te vertellen hoe de wortels te voorzien van voedsel, zonder ze vast te klemmen…
Maar: weten kinderen het zelf niet veel beter?
Lees verder in een persoonlijk verhaal over aanpassingsonderwijs, talent leren onderdrukken, aanvoelen en vragen stellen, over veranderingen en het briljante nummer Changes van David Bowie.

Behoefte aan online coaching voor jouw puber of jezelf?

Boek een sessie met Suzanne Buis
 

TIP 2: Als jouw ouderwijsheid niet gewaardeerd wordt…

Een kind dat enthousiast zijn werk doet, op tijd begint en zelfsturend doelen najaagt. ‘Hoe kan ik hem motiveren om…?’Lisanne van Nijnatten van Praktijk de Blik schrijft dat deze vraag het meest voorkomt in de ouderbegeleiding. De zoektocht naar antwoord op deze vraag kan aanleiding geven tot hard werken, belonen, straffen en regels opstellen.
Maar zitten jullie wel in dezelfde fase?
Ik zie veel ouders die in de actie-stand staan. Ze willen tips om gedrag aan te passen en zijn ook goed in het geven van tips aan hun kinderen. Soms zijn ouders een wandelende encyclopedie aan levenslessen, tips en betweterigheid. (..)
Motivatie in menselijk gedrag is echter een veelzijdig concept dat niet zomaar te manipuleren of aan te sturen is. Zeker niet als je hoogbegaafde kinderen hebt met een sterke eigen wil en een neusje voor opvoedtrucs. Geef je het al op? Laten we er eens wat dieper in duiken.
Lees verder op Praktijk de Blik

TIP 3: online cursus & coachingsessie

Doe inspiratie op bij de online cursus hoogbegaafdheid.
Inclusief:
Mijn hoogbegaafde puber of De droomdenker als papieren boek in jouw brievenbus.

En tijdelijk als bonus: een online coachingsessie met Suzanne Buis!

TIP 4: Lichtpuntjespot

En er zijn meer mensen die hun hulp aanbieden en tips delen. Zo verzamelde de Volkskrant adviezen van lezers. Met ‘haal een vriend of vriendinnetje van je kind in huis’ tot de coronalichtpuntjespot:
een coronalichtpuntjespot gemaakt met daarin leuke dingen om te doen of te krijgen, zoals samen ET kijken, beslissen wat we eten vanavond, een shirt mogen uitzoeken, iets lekkers kiezen in de winkel. Er zaten precies genoeg briefjes in voor het aantal dagen in lockdown. Met het verlengen van de lockdown hebben we de al getrokken briefjes weer teruggegooid in de pot.
(tip van Suzanne Assink, Burgum)

Meer tips bij de Volkskrant over samen lezen, verbinding creëren en veerkracht versterken.

TIP 5: Behoefte aan contact met andere ouders?

Gratis online ouderbijeenkomst bij Pharos Twente:

Hoe maak je toetsen zó dat je voldoendes krijgt?

Veel mailtjes van ouders beginnen met dezelfde strekking: ‘mijn zoon/dochter is slim, creatief, heeft veel fantasie, is gauw afgeleid en hij/zij wil het eigenlijk graag goed doen op school, maar hoe te beginnen met plannen, leren, opdrachten maken…’
En verderop staat ‘als hij/zij dan een tijd heeft zitten leren, en we hebben het overhoord, het lijkt goed in zijn/haar hoofd te zitten – en dan komt er tóch weer een onvoldoende terug. Zo sneu… wat gaat er mis? Kun je helpen met leren leren?’

Voordelen van Leren Leren

Bij de studiedag van Beelddenkers Leren Leren kun je in één dag ongelooflijk veel boeiende inzichten opdoen, begrijpen hoe je brein werkt en op een nuttige manier leren huiswerk maken en opletten op school. Als je met deze nieuwe kennis je toetsen maakt, krijg je eindelijk ook de cijfers waaruit blijkt dat je echt geleerd hebt. Echt een opluchting, vooral als je al een tijdje het gevoel hebt van ‘hoe kan dat nou, ik leer wel, maar ik krijg onvoldoendes…’
Daar raak je je zelfvertrouwen van kwijt. En het voelt ook niet prettig als het begint te lijken dat leerkrachten niet (meer) geloven dat je echt je best hebt gedaan.

Ervaren in hakken-over-de-sloot

Het is een van de redenen dat ik deze studiedagen geef: omdat ik weet hoe het is als je het gevoel krijgt dat je dom bent. Zonder ooit huiswerk te maken kwam ik heel ver, maar ik wist eigenlijk zelden hoe dat nu kwam. Want van huiswerk maken, plannen en leren begreep ik niets. Ik stak wel enorm veel tijd in goodwill kweken op school, zodat ik met aan het einde van een leerjaar, met de hakken over de sloot, toch net nog een uitgestoken hand kon grijpen van een leerkracht die wel begreep dat ik ‘het heus in me had, maar het kwam er alleen niet uit…’
Fijn natuurlijk dat het steeds nét goed ging… maar op de universiteit liep ik vast en begon een dwaaltocht langs studierichtingen, hbo, wo, zelfstandig leren, trainingen…

Had ik maar…

Had ik maar… leren leren. Veel ouders zeggen het nu ook, wanneer ze aan het einde van de studiedag de spoedcursus krijgen over wat er die dag is doorgenomen en geleerd. ‘Had ik dit vroeger maar geweten.’
Maar goed, nu kan het dus wel voor jouw kind nog op tijd komen. En je bent nooit te oud om te leren, dus ook voor volwassenen zijn er trainingen (in company, als workshop bij studiedagen op school of bij verenigingen, bedrijven, de Rotary…)

De toets gaat niet over wat jij weet over het onderwerp…

Met de Leren Leren Methode leer je onder andere bondig, praktisch en overzichtelijk samenvatten. Het voordeel daarvan is dat je precies de steekwoorden leert, en de zinnetjes en termen, die gevraagd zullen worden. Helaas is dat namelijk vaak wat school verwacht: dat je op toetsen laat zien dat je de antwoorden kunt geven die in het boek staan. Het gaat er niet om dat je laat weten wat jij allemaal weet over het onderwerp, wat jouw mening en ideeën zijn over wat er gebeurde of hoe iets werkt, en hoe jij dat zou verbeteren… allemaal mooi, maar niet waar doorgaans naar gevraagd gaat worden.
Zoals Tijl Koenderink, expert drop-out-begeleiding, het ooit zei: ‘Ik ben gewoon beter in andere antwoorden bedenken.’

Leren wat er staat

Voor beelddenkers (kinderen en jongeren met een voorkeur voor denken in beelden) is de manier van samenvatten van de Leren Leren Methode heel nuttig. Je leert juist dát wat er gevraagd gaat worden. En zelf nadenken… met die heerlijk enthousiaste creatieve breinen die aan de haal gaan met concepten, uitvindingen, al die typische kwaliteiten van De droomdenker… die houden we graag ook levend. Je hoeft het niet allemaal af te leren om mee te kunnen komen op school! Zet deze talenten in om beter te leren leren, met de studiedag Beelddenkers Leren Leren bij het Droomdenkers Talentcentrum.

Kijk en luister

Kijk hier een filmpje met uitleg over de Leren Leren Methode
Hier vind je een video over concentratieproblemen en leren leren
En hier nog een over mijn werkwijze
Ben je toe aan de middelbare school of ben je al een paar jaar bezig?
Kom meedoen aan een studiedag (in kleine gropejes) of boek een 1 op 1 training.
Je bent hartelijk welkom, ook met je vragen: kantoor@suzannebuis.nl
(c) Suzanne Buis
TIP: Niet van mij, wel een mooi document met nuttige tips om open vragen te beantwoorden: stappenplan open toetsvragen

‘Volgens mij heb ik de toets goed gemaakt.’ Maar dan toch een onvoldoende…

‘Onze zoon is moedeloos aan het worden. Hij leert, doet zijn best, zit uren op zijn kamer. Eerst twijfelden we daar aan. Toen hebben we afgesproken dat hij beneden werkt en dat we hem helpen met overhoren. Hij leert écht, en hij weet het ook.
Maar dan komt de toets. Soms zegt hij dat het een ramp was. Soms denkt hij dat hij het goed gemaakt heeft. Maar in beide gevallen is het toch een onvoldoende. Zo sneu. En wij weten het niet meer. Wij als ouders zijn eerlijk gezegd onderhand wanhopig.
Mijn kind heeft geen zin meer in school, en eerlijk gezegd kan ik dat wel begrijpen. Bij mij ging het vroeger net zo. Ik wil zo graag voorkomen dat hij net zo lang en hard moet werken als ik, omdat ik nooit een diploma gehaald heb. Wat nu? We zoeken tips voor hoe mijn kind kan leren én hoe wij hem kunnen helpen met huiswerk!’

Bekend verhaal

Deze noodkreet is een typisch voorbeeld van waarmee ouders mij mailen of bellen. Een bekend verhaal ook bij de deelnemers aan mijn studievaardigheidstrainingen. Vaak zitten ze in het derde of vierde leerjaar. Het niveau van hun school maakt niet eens uit: vmbo, mavo, havo, vwo, gymnasium: alles zit door elkaar en de leeftijden variëren van 11 tot 20 jaar. De herkenning is er meestal in het eerste kwartier al: bij elkaar, bij mijn verhaal.

Alleen

Het zijn snelle geesten, creatief, vaak heel grappig, ze hebben mooie verhalen, fascinerende, bijzondere hobby’s en interesses (waar ze niet veel aansluiting mee vinden bij anderen). Of ze hebben een populaire hobby of sport waar ze goed in zijn, en hebben juist massa’s vrienden – maar ze voelen zich nog net zo vaak ‘best wel alleen’.

Basisschool

Op de basisschool ging het óf van het bekende leien dakje met de twee vingers in de neus (sommigen hebben het over tien vingers in de neus ;-)). Of ze hebben een moeilijke tijd gehad, met weinig gezien en veel gepest worden. Pijnlijk, hartverscheurend. En ze gaan er nog laconiek mee om ook, want ze hebben veel begrip, misschien wel té veel. Ze zijn dapper en gaan door op verstand en op eigen kracht.

IQ- of Eye-test

Het zijn mooie wezens met wonderlijke ideeën over wereldproblemen en mogelijke verbeteringen en oplossingen. Je ziet er niets van. Maar met een beetje vragen en luisteren komen de verhalen er vol vuur uit. Je ziet de lichtjes opvlammen in hun ogen. De Eye-test noemt de bekende hoogbegaafdheidsspecialist Joseph Renzuli dit: de lichtjes in iemands ogen zeggen meer dan IQ-tests.

Moe

En ik heb geluk, want dank zij de boeken die ik heb geschreven en dank zij de ervaringen van andere coachingsklanten krijg ik dit soort geweldige gasten bij mij. Maar ze komen niet van harte. Ze lopen vast op de middelbare school. Ze zijn soms moedeloos, maar vooral ook heel erg moe. Moe van aanpassen, moe van het volhouden, moe van de ellenlange trage dagen op school, moe van al het moeten, moe van moeizaamheid.
Wat helpt is eerst te onderzoeken hoe ze denken. Wat is hun kracht wat betreft informatie verwerken en onthouden? We testen hoe hun denken werkt, welk geheugen sterker ontwikkeld is. Daar kan ik op aanhaken bij het geven van technieken om te leren én het geleerde juist te reproduceren.

Het onverklaarbare logisch maken

Daarbij bespreek ik ook de ‘rare’ dingen, die onverklaarbaar lijken. Alleen met wat gerichte vragen is het ineens wel logisch. De opluchting die daarbij vrijkomt maakt ruimte voor een gesprek over hoe ze dit anders kunnen aanpakken. Ik coach daarbij ook hoe ze een gesprek kunnen voeren met de leerkracht en de mentor of teamleider.

Geruststelling opent de geest

Eigenlijk is het allemaal een heel logische flow die nodig is: je gezien en (h)erkend voelen, begrijpen wat er gebeurt, en dan pas technieken en handvatten kunnen aannemen die een ander je aanreikt. Zolang iemand denkt ‘ja maar dat werkt dus bij mij anders’ komt geen enkele training aan. Die weerstand adresseren en de geruststelling van gezien worden opent de geest.

Ervaren huiswerkontwijker

Een lang verhaal iets korter: wat bij mijn trainingen vooral voor resultaat (en voldoendes) zorgt, is de relaxte manier waarop ik in contact kan komen met deze jongeren. Ik ben geen juf, en ik ben wel moeder, maar niet hún moeder. Ze herkennen een ervaren huiswerkontwijker en ik ken elke horde die ze ervaren, elke twijfel, blokkade, elk rotgevoel en elk smoesje 😉
En ik weet zeker dat de dingen die ik vertel echt werken, want dat hoor ik elke week van deelnemers en hun ouders.

Ook voor ouders

Gun je jouw puber ook zo’n dag van ontspanning, herkenning en een positieve leerervaring? Kijk dan in de agenda voor de komende trainingsdagen voor kleine groepen. En er zijn ook altijd opties bespreekbaar voor een 1 op 1 trainingsdag.
Ouders krijgen aan het einde van de dag een samenvatting plus een heleboel nuttige informatie: tips voor helpen met plannen, tips voor woordjes stampen en tips om het puberbrein fit houden. Allemaal tips dus voor meer positieve ervaringen, gezelligheid en plezier op school en thuis.
Jullie zijn van harte welkom.
(c) Suzanne Buis
 

‘Geef gewoon antwoord… het is een simpele vraag!’

Een nieuwe rage op social media: 32 rare dingen over mij. De bedoeling is dat je een rijtje eenvoudige vragen kopieert en daar jouw antwoorden op geeft. Soms zijn simpele vragen een aanslag op de rust in je hoofd.
Maar… help! Ik kan zo niks met zulke vragen… bij schoolbezoeken als schrijver heb ik daar ook last van. ‘Wat is je lievelingseten?’ vragen leerlingen bijvoorbeeld. Dan denk ik ‘hoe laat?’ Kijk, ‘s ochtends heb ik ander lievelingseten dan ‘s avonds. Bijvoorbeeld. En met wie eet ik? Wat ga ik daarna doen? En ook: waar ben ik? Ben ik bijvoorbeeld aan het afrekenen bij het tankstation, dan wil ik ineens een Balisto. Daar denk ik de rest van de tijd nooit aan.

Lievelingskleur

Wat is jouw lievelingskleur? Waarvoor? Ik doe niet aan blauw eten. Maar ik draag wel veel blauw. Blauwe ogen vind ik mooi. Maar blauw onder mijn ogen vind ik vreselijk.
Kun je 100 push-ups doen? In hoeveel tijd? Geef me een paar weken en dan is het antwoord ja.

Het hangt er vanaf

Ik hou van op het water, maar niet per se in het water, tenzij het een bad is, maar dan ligt het er weer aan waar en hoe laat en of ik die wallen onder mijn ogen heb of dat er iemand naast me staat met bruine ogen want laat dat bad dan maar even zitten, en al helemaal als ik net getankt heb en geen Balisto heb gekocht (want dan haal ik die eerst alsnog even).

Onnozel en irritant

Dus elke vraag leidt bij mij tot ongeveer 32 vragen om een antwoord te kunnen geven. Dat zeg ik dan weer niet hardop (want zo snugger ben ik nog net wel, daar reageren mensen vaak op alsof je het spel bederft of dat je wijsneuserig probeert te doen). Maar intussen zie ik er heel onnozel uit omdat ik geen antwoord geef.
Ik ben niet gezellig in dat opzicht, schijnt het. Sommige mensen vinden het zelfs irritant.
Gelukkig heb ik nog vrienden die ook gerust na 6 weken met een antwoord komen. En die koester ik dus ❤

Hoe krijg je je hoofd stil?!

Heb jij dat ook? Al die gedachten bij ogenschijnlijk simpele vragen? Of je kinderen? Dat valt niet altijd mee. Je kunt ermee in conflicten raken op de werkvloer, en op school kun je er ook heel wat gedonderd van krijgen. Terwijl je het helemaal niet beroerd bedoelde.
Dus… je bent niet de enige! Maar… hoe krijg je je hoofd stil?

Tips voor rust in je hoofd

Een paar tips voor minder stress bij ‘simpele vragen’:
Bedenk een zinnetje dat jou helpt om de stress te laten zakken bij zulke vragen. Schrijf (of print) het zinnetje op een mooie foto, bijvoorbeeld uit een tijdschrift, en hang het aan de binnenkant van je badkamer- of keukenkastje. Zo zie je het geregeld en komt het eerder in je op om dat te zeggen. Wat resoneert bij jou? Bijvoorbeeld:
‘O wacht, dit is zo’n standaardvraag waar je een standaardantwoord op mag geven. Het maakt niet echt uit wat ik nu kies.’
Schrijf op je mooie illustratie: ‘Geel. Hagelslag. Dolfijnen. Queen.’ Of kies voor de insteek: ‘grappig, ik vind zulke vragen lastig. Wat is jouw antwoord? Misschien hebben we hetzelfde.’ Vaak komt de ander niet eens meer terug op de vraag. Interessant om te merken hoe jouw antwoord dus echt niet veel uitmaakte. Sterker nog: je hoeft niet altijd te antwoorden!
Het schijnt dat de vader van Theo van Gogh tegen hem gezegd heeft ‘je kunt wel overal een antwoord op hebben… maar het hóeft niet.’ Scheelt dat je even veel gedenk!
Mensen (vaak kinderen) die deze vragen stellen willen vaak gewoon kletsen en kijken of jullie iets gemeen hebben. Je kunt niet echt een goed of fout antwoord geven. Ben je evengoed zenuwachtig dat je zomaar iets zegt dat dan achteraf nergens op slaat? En dat je daar dan nog over blijft nadenken? Voeg gewoon een disclaimer toe aan je antwoord 🙂 ‘Op dit moment kies ik voor… geel! Maar vraag het gerust nog eens over een tijdje.’
Ook een prima, leerzame manier om kinderen mee te geven dat je van gedachte mag veranderen.
Suggestie voor jouw oneliner: ‘Ik mag van gedachten veranderen.’
(Vind je dit lastig? Lees dit interessante artikel bij SoChicken: Lekker wispelturig.)
Wil je het er eens over hebben? En wil je mijn trucs leren waarmee ik mijn hoofd toch stil weet te krijgen? Ik help je graag. Contact me gerust voor coaching. Of volg de online cursus hoogbegaafdheid. Zeer verhelderend en waarschijnlijk een opluchting en een geruststelling dat er meer zijn die denken zoals jij en je kind(eren) 😉
(c) Suzanne Buis

Wat zijn executieve vaardigheden? En waarom is dit zo handig om te weten?

Executieve vaardigheden zijn superinteressant: het maakt het opvoeden en begeleiden van kinderen veel makkelijker als je hier iets over weet.
Een herkenbaar voorbeeld: ouders vinden het vaak vermoeiend dat hun kind ‘treuzelt’ bij naar bed gaan of opstaan en naar school gaan. Vaak ben je zelf dan al moe, of ben je gericht op het resultaat en de deadline (op tijd in bed liggen voordat iedereen te moe is, op tijd op school/sport komen)…

Treuzel, babbel…

Hoe zorg je dan dat je kind niet met slechts 1 sok aan voor het raam staat te kletsen over gekleurde tandpasta?
Boos worden heeft op zo’n moment totaal geen zin (als het al ooit zin heeft). Je kind gaat er niet beter door luisteren of handelen als ij je geduld verliest. Straffen en belonen werkt bij deze dromers ook zelden.
[Denk je nu ‘Vertel het mij liever tijdens een coachingsgesprek’ klik dan hier]

Wat werkt wel bij deze droomdenkers?

Het oefenen met en trainen van plannen en uitvoeren is de beste aanpak. Hoe train je dat? Niet bij naar bed gaan, opstaan en naar school gaan. Dan geeft het maar stress, vooral als je zelf als ouder niet kalm blijft (bel me gerust als je hier hulp bij kunt gebruiken).
Train het spelenderwijs! Letterlijk met spelletjes, buiten een parcours maken of een speurtocht of een hut. Binnen met bordspelletjes. Bak koekjes, maak pizza’s. En geniet van de pret, want met plezier leer je meer.
Spelen doet (ver)wonderen!

Meer lezen over executieve vaardigheden

In mijn boek De droomdenker gaat het over Wouter, die een beetje anders is dan de meeste kinderen in zijn klas. Zelf heeft hij dat niet altijd in de gaten. Er gebeurt zoveel in zijn hoofd en in zijn lijf, dat hij niet altijd meekrijgt wat anderen doen of bedoelen. Daar denkt Wouter wel graag over na, als hij merkt dat er iets niet duidelijk is. Maar ja, dan blijven zijn gedachten daar weer op hangen en mist hij nog meer van wat er gebeurt.
Zo komt het geregeld voor dat de juf ineens ongeduldig tegen hem doet. Ze denkt dat hij niet oplet, niet meedoet, flauw doet.
Maar dat is helemaal niet wat er gebeurt: Wouter is heel druk met wat ze gezegd heeft. Kon ze maar zien wat er binnen gebeurt…

Zie jouw lijf en hoofd als een bioscoop

Naast het verhaal over Wouter staan vragen en oefeningetjes, waarmee een lezer (samen of alleen) kan laten weten hoe hij of zij dit wel of niet herkent. Dat is handig: zo doet de lezer iegenlijk ‘een boekje open’ over zijn/haar binnenkant. Heel handig voor de omgeving.
Want stel dat je een bioscoop hebt, waar allemaal interessante films in draaien, en je zet niets op de buitenkant van het gebouw… weet dan iemand dat het interessant kan zijn wat daar binnen gebeurt? Het is heel handig om te kunnen vertellen over wat je voelt en denkt.

Kun jij dit als ouder?

Ongelooflijk veel volwassenen hebben hier moeite mee: beseffen wat ze denken en voelen. Beseffen dat het bij een ander anders gaat. Dat het handig is om gevoelens, emoties, gedachten, wensen te uiten. Het is dus ook logisch dat kinderen het niet vanzelf aangeleerd krijgen. En toch is het vaak een kwestie van een paar kwartjes die moeten vallen.

Labels: hoogbegaafd, hoogsensitief, beelddenker, moeite met executieve vaardigheden

In De droomdenker staat na het verhaal uitleg over hoogbegaafdheid, hoogsensitiviteit, beelddenken en over executieve vaardigheden. Dit zijn termen om mee te kunnen bespreken hoe het makkelijker kan worden voor deze droomdenkers, thuis en op school. Sommige mensen noemen het labels. Ze helpen bij het praten over wat er aan de hand kan zijn.
Lees verder onder de afbeelding

Executieve functies

Wouter vindt het leuk om te spelen met getallen, maar de tafels opnoemen lukt hem nog steeds niet. Hoe kan dat? Dit gaat over executieve functies.
Je hersenen hebben allerlei verschillende ‘afdelingen’, net zoiets als in een warenhuis of een fabriek. Die gebieden hebben elkaar nodig, maar ze doen hun eigen ding en hebben hun eigen talent. Het is nuttig om te onderzoeken of de taken die je wilt laten uitvoeren in je brein, worden uitgevoerd in het gespecialiseerde gebied. Even wat uitleg:
In de hersenstam zijn vanaf je start in het leven je hartritme en ademhaling geregeld. In het reptielenbrein daar omheen worden alle automatische zaken opgeslagen.
Daar weer omheen zit het zoogdierenbrein. Daarin kun je logisch redeneren, waarbij je kunt bedenken waarom dingen ze zijn zoals ze zijn. Dat zoogdierenbrein kan maar één ding tegelijk.
Hoogbegaafde kinderen gebruiken vooral hun zoogdierenbrein, om lekker te blijven beredeneren bijvoorbeeld (denk aan Wouter met zijn telefoonnummers). Hierin kun je net zo gemakkelijk vijf keer vijf optellen, waardoor je antwoord dus beredeneerd is, en niet automatisch.
Voor sommige dingen die je leert, is het handig om ze te automatiserenen daarvoor moet je je reptielenbrein gebruiken, en dan levert het tijdswinst op bij bijvoorbeeld de tafels, veters strikken, aankleden.
Grappig: je kunt oefenen met opslaan in het reptielenbrein door juist wél twee dingen tegelijk te doen.
– tafels leren terwijl je een bal moet gooien en vangen
– traplopen met een bakje water in je handen waar je niet mee mag morsen
– naar een verhaal luisteren terwijl je je aankleedt
Jij bent vast ook creatief: wat voor ideeën heb jij gekregen bij deze uitleg? Waar ga jij mee aan de slag?
[fragment uit De droomdenker, (c) Suzanne Buis]

Samen lezen en leren

Met het boek kun je op papier aan de slag. Het fijne is dat het via het verhaal van Wouter gaat, met veel mooie illustraties. Het voelt dus niet als een werkboek, en toch kun je er in werken, schrijven en tekenen. Het wordt een soort gebruiksaanwijzing van jezelf.
Handig voor ouders en de juf of meester op school, muziekles of bij sport.
Bestel De droomdenker (als je wilt kan deze worden gesigneerd voor jouw droomdenker!).

Interessante boeken over executieve vaardigheden

Slim, maar…
Voor leerkrachten
Voor psychologen, therapeuten, zorg/hulpverleners
Van Novilo het makkelijk bruikbare boek Actief executief
Lees meer over executieve vaardigheden op de site van SLO
Veel plezier met al deze nuttige en bruikbare informatie!

HELP!

En kun je hulp gebruiken, boek mij dan gerust als coach!
(c) Suzanne Buis, Droomdenkers Talentcentrum

‘Wat wil ik wél?’ Krachtige coaching door Suzanne Buis

‘Formuleer je wensen en zorg dat je ze uit.’ Ken je dat? Zodat het universum/het licht/God/jijzelf duidelijk weet wat je wilt.
De afgelopen weken had ik online sessies waarin bleef terugkomen ‘maar wat wíl ik dan?’ Gevolgd door veel ‘dat wil ik niet’.

Waar je aandacht aan geeft, groeit

Deductie is een manier om naar de kern te komen. Maar het betekent ook dat de aandacht uitgaat naar wat je níet wilt.
Je wilt naar wat je wél wilt.

Van moedeloos naar vol goede moed

In mijn sessies gaat degene die ik spreek vaak van moedeloos naar vol goede moed. Of het nu gaat over carrièrekeuzes, verhuizen, scheiden, omgaan met hoogsensitiviteit of met de uitdagingen rond hoogbegaafdheid.

Oeverloos uitleggen

Mensen die mij vragen om coaching hebben vaak al veel vermoeiende gesprekken gevoerd, met als conclusie ‘het lijkt wel of ik die psycholoog van alles moest uitleggen’ en ‘al dat negatieve gedoe, praten over problemen, er gebéurde niets’.

Kort en krachtig. Zelf doen.

Dat ken ik. Zo kwam het ook dat ik geen therapeut of psycholoog wilde worden. En ook al zijn er natuurlijk ook goeie, ik hoorde mezelf geregeld zeggen ‘ik wil graag met mensen praten en kijken of ik verhelderende vragen kan stellen… maar niet zo lang. Dus kort en krachtig. En dat iemand dan zelf verder kan.’

Vanzelf

En zo kan het dus ook. Ik sprak mijn wensen uit zonder dat ik het echt doorhad. Het was geen businessmodel. Ik ben niet juist díe klanten gaan aantrekken. Maar het gebeurt wel. Ze komen vanzelf. En ze houden van snel naar de kern, ze tonen lef en ze waarderen mijn krachtige tempo. Yes 💪

Ik help je

Dus. Loop je vast? Zit je iets dwars? Weet je niet wat je wilt? Kijk of je je klachten kunt omdenken. Laat je gemopper leiden naar waar de lichtjes in je ogen van aan gaan.
Vind je het lastig? Bel mij, zoom of facetime of app of kom langs. Hebben we het erover. Maar niet te lang 😉

Boek coaching bij Suzanne BuisBoek coaching bij Suzanne Buis