Home » primaire reflexen

Tag: primaire reflexen

Hoe word je minder hoogsensitief? Check primaire reflexen

Sinds ik voor het eerst hoorde over primaire reflexen, blijf ik informatie opslurpen. Zo interessant! Ik leerde erover van Dr Tara Dennis. Deze jonge vrouw is net als haar ouders (uit Nieuw-Zeeland en Ierland) opgeleid als chiropractor. Op zoek naar oplossingen voor onder meer kinderen met autisme vond ze via vele extra opleidingen gaandeweg haar vorm in energetische behandelingen van lichaam en geest. Inmiddels onderwijst ze chiropractie- en andere studenten over de hele wereld.
Toen we elkaar ontmoetten werkte ze onder andere met Brain Balance van Dr Robert Melillo. We waren samen in Griekenland waar ze een seminar bij Melillo volgde om zich nog meer te verdiepen in de materie. Ik had het geluk dat ze nieuwe vaardigheden op mij uitprobeerde.

Fysio’s en chiropractors

Vanwege letterlijk blokkerende rugpijn heb ik sinds mijn puberteit heel wat fysiotherapeuten en chiropractors gezien, of – achteraf gezien – zij zagen mij, want ik lag meestal op mijn buik terwijl zij mijn rug probeerden te repareren. Met wisselend resultaat. Soms kon ik dagen niet lopen. Soms kon ik huppelen dankzij pijnblokkades die in mijn zenuwen gespoten werden (vaste prik ruggeprik, maar dat ging niet samen met mijn zwangerschappen, dus dan raakte het hele bekkengebied weer ontregeld). Er zat een hernia, maar opereren zou risico’s met zich meebrengen, dus werd er geëlektrocuteerd, geschoten, getrokken en geduwd. Vaak verplaatste het probleem zich, bijvoorbeeld naar schouders, bekken en heupen.

Leven met pijn

Als alleenstaande moeder van drie dochters kan ik je verzekeren dat het heel erg lastig is om een gezin en bedrijven te runnen met veel pijn en weinig slaap. Aan de andere kant: ik was het gewend. Ik verwachtte niet echt meer dat het over zou kunnen gaan.

Magie

Vijf jaar geleden raakte ik bevriend met een holistische chiropractor uit Nieuw-Zeeland. We hadden goede gesprekken, ze stelde vragen, bestudeerde hoe mijn kinderen speelden en zag hoe sommige handelingen niet in balans waren. Ze stelde voor om eerst mij te behandelen.
Mijn primaire reflexen werden getest en geïntegreerd. Ik kon al gauw normaal lopen, sjouwen en spelen met mijn kinderen. We begonnen haar ‘magisch’ te noemen.

Wat nu? Ben ik… kalm??

En er gebeurde ook iets anders. Ik werd veel relaxter, ondanks de drukte van een eenoudergezin en eigen bedrijven. Mijn hele leven had ik moeite met in slaap vallen, en dat is ineens veel makkelijker. Ik reageer ook overdag niet meer op elke prikkel. Emoties overspoelen me niet meer. Stress van drukte en veel geregel, ach, je kunt ook kalm blijven en dan gaat het alleen maar makkelijker. Dat WIST ik altijd al, alleen… ik was er zo aan gewend dat ik altijd ‘aan’ en alert was, dat ik niet beter wist dan dat ik zo in elkaar zat.

PTSS

Mijn lichaam kwam in balans. Hoe mijn systeem reageerde had veel te maken met ptss (Post Traumatische Stress Stoornis): reacties op traumatische gebeurtenissen in mijn jeugd en recente verleden. Ook die ellende verdween. Allerlei zaken waarvan ik jarenlang last had, verdwenen of werden veel minder dringend. Overprikkeling bijvoorbeeld, dat komt nog zelden voor. Onrecht en leugens kan ik nog slecht tegen, maar ik ‘verzuip’ niet meer in wanhoop daarover.

Minder gericht op gevaar

Was het dan toch niet vanwege hoogsensitiviteit, dat ik voorheen zo snel last had van drukte, geuren, geluiden? Had het met die trauma’s te maken dat ik zo scherp was op mogelijk gevaar? En hoe zat het met die intense indrukken van wat er in andere mensen omging? Ik voel het nog geregeld, maar het voelt niet meer alsof hun problemen een direct gevaar voor mij zijn.

Alles werkt samen

Natuurlijk werkt alles samen: met minder rugpijn kan ik meer doen met minder pijn en vermoeidheid, ik ben blijer met mijn leven, ik slaap beter, door meer slaap voel je je gelukkiger, minder stress helpt om kalmer te zijn en te ontspannen en het ontspannen helpt tegen pijn en slapeloosheid. Het is allemaal zo logisch. Maar hoe is het ooit ‘logisch’ geworden dat je dit moet oplossen met gesprekken bij de psycholoog? Want ja, die inzichten had ik allemaal wel. Maar pas de hulp bij het oplossen van fysieke paniekreacties doorbrak die hele cyclus. En ineens besefte ik: ik lijk wel minder hooggevoelig?!

Ben ik nu minder hoogsensitief?

Kun je minder hoogsensitief worden? Dat weet ik niet, maar ik heb wel minder last van de nadelen. En ik ben veel blijer met de kracht van mijn intense beleving en scherpe zintuigen. Het aanvoelen, waarnemen, vanuit veel invalshoeken kijken, helder denken en voelen, verbanden kunnen leggen, de grap zoeken in situaties… ik geniet ervan en kan het in mijn schrijfwerk en bij het coachen goed gebruiken.

Hoe werkt dat met primaire reflexen?

Heel eenvoudig gesteld zijn primaire reflexen reacties van het lichaam, die een functie hebben en dan ‘opgaan’ in het systeem van je lichaam. Maar worden ze niet gebruikt zoals ze bedoeld zijn, of gebeurt er iets heftigs, dan kan het zijn dat ze actief blijven. Zo blijf je je hele leven wellicht zo alert als een hulpeloze baby, met schrik- en paniekreacties bij allerlei zaken waar je als volwassene ‘normaal’ mee om zou moeten kunnen gaan.

Wat zijn primaire reflexen?

Bij de uitzonderlijk breed geöriënteerde kindertherapeut Carla van Wensen leerde ik veel over Brein & Bewegen. Het liefst zou ik elke week een nieuwe opleiding bij haar doen. Haar boeken zijn aanraders voor iedereen aan die met kinderen werkt!
Op haar site vind je het volgende over primaire reflexen:
Reflexen hebben als doel het kinderlijf en -brein goed te laten samenwerken op fysiek, sociaal-emotioneel én cognitief vlak. Ze zorgen voor de ontwikkeling en beschermen als er gevaar dreigt.

Het ontwikkelingsdoel van de reflexen:

fysiek doel: overleven, beschermen, motorisch-zintuiglijke ontwikkeling / prikkelverwerking
sociaal-emotioneel doel: kunnen en durven zijn wie je bent, verbinden
cognitief/mentaal doel: begrijpen, verwerken, communiceren, handelen

Voorbeelden van reflexen die niet goed geïntegreerd zijn:

‘Wanneer de grijpreflex nog niet goed geïntegreerd is, zal elke prikkel van de hand ervoor zorgen dat deze weer opengaat. Hoe kun je ervoor zorgen dat je netjes schrijft of binnen de lijntjes kleurt, als het je zoveel moeite kost om je pen of kleurpotlood vast te houden?
Of: Het kind dat niet stil kan zitten, wil dat wel, maar het lukt hem niet omdat de oprichtreflex niet geïntegreerd is. Het zal gaan hangen op zijn stoel, wiebelen, en regelmatig afdwalen met zijn gedachten. De oprichtreflex is namelijk ook verantwoordelijk voor aandacht en focus.
Een (faal) angstig kind wil wel anders denken maar als de overlevingsreflex, nodig bij de geboorte, nog actief is, blijft dit kind in de alarmstand staan. Dan is de veroorzaker van de angst dus niet een negatieve gedachte of emotie, maar een reflex die niet tot rust is gebracht.’

Meer lezen en leren?

Meer lezen? Bestel de boeken van Carla van Wensen en lees haar blog.
Voor wie open staat voor de magie van mijn vriendin Tara (die zo uit de film Vayana is komen varen, de wereld over naar Amsterdam): ga naar At the Clubhouse.
Neem contact met me op als je hier graag meer over wilt weten! Ik help jou en/of je kind graag verder.
Suzanne Buis Mijn hoogbegaafde puber
Ga naar het YouTube-kanaal van Suzanne Buis
Beluister de podcast met Patrick Kicken, podcast Lach & Leer van Arnout van den Bossche en de podcast Talent & Groei.
 

Wel of geen medicatie bij adhd?

‘Wel of geen medicatie bij adhd?’ Ouders komen geregeld met deze vraag het Droomdenkers Talentcentrum. Heel goed om daar verschillende mensen over te spreken met verschillende standpunten en invalshoeken.
Mijn naam is Suzanne Buis, ik ben eigenaar en coach in het Talentcentrum. Mijn advies: ga eerst kijken welk (storend) gedrag verandert wanneer het kind meer in balans komt en veiligheid ervaart, in zichzelf, in het gezin. Daarbij is de balans van ouders ook zeer belangrijk.
Uiteraard is het evengoed heel belangrijk om te onderzoeken waar het gedrag vandaan komt, ook als er sprake is van hoogbegaafdheid en hoogsensitiviteit. Veel ‘symptomen’ van hoogsensitiviteit (bijv prikkelgevoelig zijn) nemen af wanneer kinderen meer interne veiligheid ervaren. Heel simpel gesteld: voel je je onveilig, dan ben je alerter en en is de kans groot dat je sneller reageert op bijv geluid of licht of onrust. Hoe je dat vervolgens verwerkt, heeft vaak weer te maken met hoogsensitiviteit en hoogbegaafdheid.

Kind in Evenwicht

Carla van Wensen weet hier onvoorstelbaar veel over en ik ben erg dankbaar voor wat ik leer in haar opleidingen van Kind in Evenwicht. Ook zeer toepasbaar allemaal, dus de ouders en de droomdenkers die in het Droomdenkers Talentcentrum komen hebben er direct profijt van!
Een aanrader: volg Carla van Wensen op social media en/of lees haar blogs en boeken. Zoals bijvoorbeeld deze over wat Carla ervaart bij kinderen die in haar praktijk komen vanwege ‘storende concentratieproblemen’:
Carla van Wensen: “In mijn praktijk komen kinderen met verwijzing ADHD of ADD. Het lukt me bijna nooit deze vaststelling te staven, en het er dus mee eens te zijn.
Wat ik zie zijn
– oververmoeide, soms zelfs uitgeputte kinderen omdat ze alert zijn, op hun hoede;
– kinderen die de hoop op hebben gegeven dat het ooit nog eens leuker wordt. Op school. Of thuis. Met vriendjes;
– kinderen en jongeren die overlopen van emoties en nare gedachten. Ze weten zich er geen raad mee en kunnen het niet verwoorden;
– kinderen die kampen met chronische allergieën of keel-neus-oorklachten;
– kinderen die al jaren -soms al vanaf hun babytijd-slecht slapen. Niet doorslapen. te laat inslapen of heel vroeg wakker worden;
– kinderen met geboortetrauma’s of hechtingsproblematiek;
– kinderen die ouders spiegelen;
– kinderen die gedrag laten zien dat al jarenlang in familielijnen aanwezig is;
Kenmerken van ADD of ADHD zijn vaak normale uitingen van gedrag op stressvolle situaties en/of als gevolg van het gemis aan (interne) fysieke veiligheid. Het put het immuunsysteem helemaal uit waardoor gerichte aandacht hebben moeilijk wordt. Waarom het kind doet zoals het doet is altijd terug te zien in lichaamstaal en in het bewegen.”
Kind in evenwicht ® #prachtiglastig

‘Dan ben je over 8 dagen een olifant.’

Over reflexen en geheime informatie die zichtbaar wordt

‘Alles met rekenen doe ik niet.’
‘Ik doe niet aan taal.’
‘Ik vind taal superleuk en ik schrijf gedichten en ik kan alle tafels tot 19 en ik hou niet van gamen maar wel heel erg van knutselen. Gaan we straks tekenen?’

Vandaag zijn er vier kinderen uit de regio in het Droomdenkers Talentcentrum. Eentje is voor het eerst en heeft veel vragen.
Ik: ‘Ga lekker zitten. Ik heb toffe nieuwe dingen geleerd deze week, daar gaan we meteen mee aan de slag. We beginnen met een voetmassage. Trek je schoenen en sokken maar uit. Kijk, je begint bij deze pees, dat is een soort spier. Hij loopt van hier naar hier en daarmee kun je je teen bewegen. Doe mij maar na…’
‘M’n voet vastpakken? Nee hoor.’
‘Ik ben de enige met slippers aan.’
‘Ik was op school mijn gymschoenen vergeten.’
‘Mijn voet masseren, oké, maar niet beginnen over van die vieze dingen zoals de binnenkant en wat je zei van die spieren.’

Zwemvliesjes

Ik: ‘En wat vind je van de velletjes tussen je tenen? Masseer ze eens zachtjes. Daar zaten ooit zwemvliesjes.’
‘Maar als mensen eerst zwemvliezen tussen onze tenen hadden, waren we dan eerst vissen?’
Ik: ‘Vissen hebben geen tenen.’
‘Maar konden mensen dan ook heel goed zwemmen?’
‘Nou heus niet door zo’n centimeter zwemvlies. Als je niet kan zwemmen dan zink je alsnog.’

Over 8 dagen een olifant

‘Mijn meester gelooft in God en in waternimfen. Maar ik denk dat we eerst bacteriën waren. En toen vissen enzo.’
‘Als dat waar is, ben je dus over 8 dagen een olifant. En over 80 jaar is iedereen 12 meter.’
‘Dat denk ik niet hoor, over 800 miljoen jaar pas.’
‘Maar zijn we dan nog mensen?’
‘Ja natuurlijk!’
‘Waarom? Wie zegt dat wij het eindstation zijn?’
‘Wat ben jij dan van plan te worden?’
‘Zoiets plan je niet.’

Prachtig ‘aan’

Ik hou van zulke gesprekken. De snelheid van de reacties op elkaar is voor kinderen vaak al een opluchting. Je ziet de ‘snelle geesten’ opveren en er ontstaat ontspanning in het lichaam. Patronen worden doorbroken (en er schieten reflexen aan die eigenlijk al ‘uit’ horen te zijn – daarover later meer. Dit levert veel informatie op als je weet waar je op moet letten.)
In deze groep wordt niet steeds gewacht, hier wordt niet steeds om stil zitten en stil zijn gevraagd. Sommige kinderen genieten wel stil, die kijken en luisteren en slurpen de energie op van de kinderen die lekker zitten te sparren met elkaar.

Momentje

Op voorstel van een van de deelnemers hebben we een experiment gedaan met een vraag stellen en dan 10 of 15 of zelfs 30 seconden over een antwoord moeten/mogen nadenken. Nou, dat viel nog niet mee voor iedereen. Sommige kinderen bedachten één antwoord en werden ongeduldig, terwijl anderen meer antwoorden bedachten… wat protest opleverde: ‘Maar je had niet gezegd dat je méér antwoorden moest bedenken!’
‘Nee, maar ze heeft ook niet gezegd dat het maar één antwoord mocht zijn.’
Ook weer leuk om te ontdekken. Allemaal leerzaam.

Waarom de massage?

En waarom deden we de massage? Omdat grappig genoeg de massage al een heel stuk ontspanning oplevert op het denken. Door bezig te zijn met iets fysieks, een handeling, het contact maken met het lichaam, met de grond (we gingen ook de voetzool in de grond drukken, bijvoorbeeld), ontstaat aarding en bewustwording.
En de een wordt daar heel rustig en stil van, een ander krijgt eerst een stoot energie erbij en uit dat met babbelen 🙂
All good.

Reflexen

Er zit ook nog een hele laag onder, waar ik de afgelopen weken weer veel over geleerd heb, dit keer bij Carla van Wensen. Werken met primaire reflexen levert veel informatie op over hoe het met een kind (jongere, volwassene) gaat.
Nou, de voetmassage leverde inderdaad veel informatie op over de deelnemers aan de droomdenkersgroep (10-12 jaar)😅
Over reflexen een volgende keer meer. Ik vind het superinteressant en merk ook wanneer ik er met collega’s over praat, dat er nog niet heel veel mensen over weten. Lees bijvoorbeeld eens wat ik eerder schreef over reflexen in dit artikel
en lees Hooggevoelig? Of een niet-geïntegreerde Moro-reflex? door Carla van Wensen.
Heb je vragen of feedback? Mail me gerust!
(c) Suzanne Buis, Droomdenkers Talentcentrum

Hooggevoelig? Hoogbegaafd? Check de primaire reflexen!

Waarom gevoelige, snelle denkers baat hebben bij het onderzoeken van primaire reflexen en sensorische reflexintegratie.

Martin Cook, eigenaar van praktijk Chiropractie Castricum, ontving vorige week de award voor Chiropractor van het jaar 2018 van de Dutch Chiropractors Federation. Auteur en uitgever Suzanne Buis legt uit waarom hoogbegaafde kinderen baat hebben bij zijn manier van werken.
Suzanne Buis: ‘Hoogbegaafde kinderen en volwassenen hebben vaak een sterk functionerende rechterhersenhelft – de kant die op school getraind wordt voor succes in het (zaken)leven. Door veel denken en minder aandacht voor beweging (linkerhersenhelft) mist er vaak een goede connectie met het lichaam, het welbekende ‘in je hoofd zitten’. Een gevolg is bijvoorbeeld moe zijn, maar toch moeite hebben met slapen, door piekeren of doordat er nog zo veel ideeën door je hoofd gaan.
Lichamelijke activiteit zoals sporten vinden veel denkers ‘zonde van de tijd’. Dit viel me op bij het interviewen van tieners en volwassenen voor Mijn hoogbegaafde puber. Daarin vertellen ook hb-sporters over het nut van sporten voor hun denkprocessen.

Hoogbegaafdheid en fysieke klachten

Wat me ook opvalt, is dat veel hoogbegaafden fysieke klachten hebben, zoals rugklachten en problemen in het bekken. Daar zijn uiteenlopende redenen voor. Ze blijken ook heel goed te zijn in het ‘wegredeneren’ van lichamelijke ongemakken, en lopen er dan vaak zo lang mee door dat het lichaam gaat compenseren. Hier kom ik ongetwijfeld nog op terug, want het is een uitgebreid onderzoek waard.
Wat ik nu zeker wel wil delen, is dat ik na bijna 30 jaar fysio, specialisten, homeopathie enz enorm veel baat heb bij de behandelingen die ik de afgelopen jaren mocht ondergaan bij de mensen van Chiropractie Castricum. En dan wordt de eigenaar ook nog Chiropractor van het jaar 2018!’
Lees hier waarom in het artikel dat ik schreef voor het Noordhollands Dagblad:

Australiër in Noord-Holland

De uit Melbourne, Australië, afkomstige Martin Cook (40) kwam in 2010 werken in de praktijk aan de Stationsweg in Castricum. In 2013 nam Cook de praktijk over. Op zijn wensenlijst had hij al jaren staan dat hij wilde wonen en werken in de buurt van strand en bossen, in een stad met grachten. In Amsterdam heeft hij met collega Ed Hicks een tweede praktijk, Pure Health Chiropractic, op de Stadionweg. Ook in deze praktijk is iedereen welkom, van jong en oud, en specifiek voor ondersteuning van vrouwen bij zwangerschap en de eerste jaren van de baby.

Regelmatig onderhoud

Chiropractie is wereldwijd een grote geregistreerde beroepsgroep in de gezondheidszorg. Martin: ‘In veel landen is een bezoek aan de chiropractor zoiets als de halfjaarlijkse controle door de tandarts: om te laten checken of alles in orde is en om problemen te voorkomen. Van je gebit zeg je ook niet ‘ik laat er pas naar kijken als het echt niet meer gaat’.’
In Nederland is chiropractie nog niet zo heel bekend, mede doordat er in Nederland geen opleiding voor is. De studie voor chiropractor duurt 5 jaar. Na afstuderen zijn er verschillende opties voor vervolgstudies. Op het moment doet Martin bijvoorbeeld een post graduate master in ‘musculoskeletal paediatrics’.

‘Ik leed onder de fysieke pijn en het niet kunnen bewegen.’

Een tiener zonder hoop

Cooks missie komt voort uit een persoonlijke, ellendige situatie. Op zijn vijftiende raakte hij geblesseerd bij het basketballen. Artsen, specialisten, niemand wist hem in de jaren die volgden te helpen. Intussen kwam het steeds vaker voor dat hij vanwege de pijn zijn bed niet meer uit kon.
‘Dat was zwaar, ik had geen idee meer hoe ik nog iets van mijn leven zou kunnen maken.’ Een vriend bracht hem naar een chiropractor. ‘Vanaf de eerste behandeling ging het beter; ik heb geen dag meer in bed door hoeven brengen.’ Het diepe herstel duurde nog maanden, en daarna ging er nog een half jaar voorbij voordat Martin kon geloven dat het écht over was.

Subtiele bewegingen en correcties zorgen dat het helingsproces kan beginnen.

Problemen voorkomen

‘De methode waar we voornamelijk mee werken heet Sacro-Occipital Technique (SOT). Subtiele bewegingen en specifieke correcties zorgen voor optimale doorstroming van de zenuwen, waardoor het lichaam zelf met het helingsproces kan beginnen.’
De zachte, vriendelijke methodes zijn ook zeer geschikt voor het behandelen van jonge kinderen en baby’s. Martin: ‘Vaak komen ouders met hun baby omdat ze veel huilen, een plat hoofdje hebben of omdat ze niet goed drinken of groeien. Aan de ene kant kunnen ouders heel goed aanvoelen wat er met hun kind aan de hand is, aan de andere kant kunnen ze sommige dingen niet duiden. Zeker na een ‘anders verlopen’ bevalling is het raadzaam te laten checken of de baby in orde is. Een optimaal functionerend lichaam zorgt dat het brein zich evenwichtig kan ontwikkelen.’

Kennis delen

In zijn praktijken werkt Martin met een team zeer gedreven chiropractors uit onder andere Australië en Engeland. Regelmatig volgen ze seminars, of geven zelf les over onder meer de Sacro-Occipitale techniek. ‘Mijn visie en missie zijn altijd geweest om zo veel mogelijk mensen te helpen om naar hun potentie te leven. Chiropractie beschouw ik als de gift die me helpt om dat te bereiken. Er is zo veel kennis die tijdens deze conferenties wordt gedeeld. Het vak is letterlijk in beweging, en wij zijn altijd op zoek naar de optimale verbinding.’
Meer informatie over Chiropractie Castricum www.chiropractiecastricum.nl.
(c) Suzanne Buis, 2019, Noord-Hollands Dagblad
Als auteur van diverse boeken voor hoogbegaafde, hoogsensitieve, beelddenkende kinderen en volwassenen, en als moeder van drie dochters, raakte Suzanne Buis gefascineerd door de informatie over primaire reflexen en sensorische integratie.
Droomdenkers, zoals Buis deze kinderen en volwassenen noemt, krijgen vaak stress thuis en op school, als ze zich niet optimaal kunnen ontwikkelen. Chiropractie, zo heeft ze zelf en met haar dochters ervaren, kan sterk bijdragen aan ontspanning en meer verbinding tussen ‘hoofd en hart’. Inmiddels heeft Suzanne diverse opleidingen gevolgd op dit gebied.
Heb je interesse in meer informatie of zou je vrijblijvend een gesprek willen hierover, neem dan contact op.